بررسی میزان فرسودگی شغلی بهورزان شهرستان کوهرنگ استان چهارمحال و بختیاری و برخی عوامل مرتبط با آن در سال ۱۳۸۹
چکیده
زمینه و هدف : فرسودگی شغلی، شامل خستگی عاطفی ، مسخ شخصیت و کاهش موفقیت فردی است و زمانی که توانایی های فرد برای تقاضاهای محیط کار کافی نباشد علائم آن آشکار می شود. کارکنان نظام سلامت به دلیل مواجهه با استرس های فیزیکی و روانی در معرض فرسودگی می باشند. این مطالعه با هدف تعیین میزان فرسودگی شغلی بهورزان و بررسی ارتباط خصوصیات جمعیت شناختی با آن انجام گرفت . روش بررسی: این پژوهش توصیفی-تحلیلی، بر روی همه بهورزان شهرستان کوهرنگ ( 81 نفر) در آبانماه سال 1389 انجام شد . ابزار گردآوری داده ها پرسشنامهای شامل اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاک ( mbi ) بود. پرسشنامه توسط بهورزان تکمیل و دادهها با استفاده از آزمون های آماری anova ، ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون تی مستقل تحلیل گردید. یافته ها: از نظر فراوانی، کاهش موفقیت فردی زیاد ( 5/24 %) ، خستگی عاطفی زیاد ( 6/4 %) و مسخ شخصیت زیاد ( 7/2 %) ، به ترتیب از بیشترین فراوانی و از نظر شدت، خستگی عاطفی شدید ( 7/6 %) و مسخ شخصیت شدید ( 3/1 %) ، به ترتیب از بیشترین شدت برخوردار بودند. هیچ یک از بهورزان کاهش شدید موفقیت فردی را گزارش ننمود. میزان خستگی عاطفی با مسخ شخصیت و میزان کاهش موفقیت فردی با خستگی عاطفی رابطه معنی داری داشت (001/0 > p ) . بین جنس، سن، وضعیت تأهل، سابقه کار، نوع استخدام و میزان تحصیلات بهورزان و فرسودگی رابطه معنی داری دیده نشد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که فراوانی و شدت فرسودگی شغلی در بهورزان شهرستان کوهرنگ پایین است که از دلایل آن می توان به موقعیت اجتماعی مناسب، نزدیکی محل کار و زندگی، درآمد متناسب با حجم کار و تحصیلات، امنیت شغلی، سطح توقع پایین و شرایط آب و هوایی و فرهنگی منطقه اشاره کرد