مقاله

اثر سمی متیل مرکوری کلراید بر نوزادان موش صحرایی: تغییرات آنزیمی، بافتی و تعیین تجمع جیوه

عبدالرسول نامجو، abdolrasool namjoo 1pathology dept., shahrekord branch, islamic azad university, sharekord, i.r. iranشهرکرد –رحمتیه –دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد-گروه پاتولوژی سید عبدالرسول کارگر، abdolrasool kargar 2biochemistry dept., shahrekord branch, islamic azad university shahrekord i.r. iran and clinical biochemistry research center, shahrekord, i.r. iran2گروه بیوشیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران اسفندیار حیدریان، esfandiar heidarian 3medical plants research center, shahrekord university medical sciences, shahrekord, i.r. iran;3مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران علی اشجع، ali ashje 4veterinary dept., shahrekord branch, islamic azad university, shahrekord, i.r. iran.دانش آموخته دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران. صادق ملکی، sadegh malki 4veterinary dept., shahrekord branch, islamic azad university, shahrekord, i.r. iran.دانش آموخته دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: متیل مرکوری کلراید یک آلوده کننده محیطی و به عنوان یک ماده سمی برای سیستم عصبی بویژه در مراحل تکامل و توسعه مغز است. غلظت های پایین متیل مرکوری کلراید می تواند از راه جفت به جنین و از طریق شیر مادر به نوزادان تازه به دنیا آمده منتقل شود. این مطالعه با هدف بررسی اثر متیل مرکوری کلراید بر تغییرات آنزیمی، بافتی و تعیین تجمع جیوه نوزادان در موش صحرایی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 21 سر موش صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار به سه گروه، شامل دو گروه تیمار و یک گروه شاهد تقسیم شدند. به گروه های تیمار در روزهای 15، 16 و 17 آبستنی، ماده متیل مرکوری کلراید با مقادیر 5/0 و 5/4 میلی گرم بازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل صفاقی تزریق شد. تعداد 6 سرنوزاد نر از هر گروه در سن 25 روزگی انتخاب و فعالیت سرمی آنزیم های گاما- گلوتامیل ترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز و مقدار هورمون های تری یدوتیرونین، تیروکسین و رشـــد و مقدار تجمع جیوه در بافت های مختلف انـدازه گیری شـــد. همچنین مطالعات آسیب شناسی بافت های مغز، کبد و کلیه انجام شد. داده ها به کمک آزمون های آماری کروسکال والیس و من ویتنی تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در گروه های تجربی میزان فعالیت سرمی آنزیم آلکالین فسفاتاز و هورمون های تری یدوتیرونین افزایش و هورمون رشد کاهش معنی داری را نشان دادند (05/0p p). در مطالعات هیستوپاتولوژیک قسمت هایی از مغز نوزادان (هیپوکامپ) تغییرات بافتی را نشان داد. نتیجه گیری: مواجه شدن با مقادیر پایین متیل مرکوری کلراید باعث کاهش میزان هورمون رشد، افزایش مقدار تری یدوتیرونین و آنزیم آلکالین فسفاتاز در نوزادان گروه های تیمار می شود و ممکن است به عملکرد حافظه، یادگیری و رشد صدمه برساند.

اسناد مشابه