تاثیر برنامه آموزشی چند بعدی کمردرد بر کیفیت زندگی و ناتوانی عملکردی زنان مبتلا به کمردرد با و بدون دردسیاتیک : مطالعه مداخله ای قبل و بعد
چکیده
زمینه و هدف: درد سیاتیک ناشی از فتق دیسک کمری، یکی از هزینهبرترین اختلالات برای جامعه از نظر کیفیت زندگی و ناتوانی است. به همین منظور این مطالعه با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزشی بر کیفیت زندگی و ناتوانی عملکردی زنان مبتلا به کمردرد با و بدون درد سیاتیک در فواصل زمانی قبل و 6 ماه بعد از مداخله آموزشی طراحی و اجرا گردید. روش: دراین مطالعه نیمه تجربی که به روش سنجش قبل و بعد کاربردی است. تعداد 27 نفر از زنان مبتلا به کمردرد مراجعهکننده به مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه ع.پ.تهران تحت مداخله برنامه مدون آموزشی قرار گرفتند که برحسب وجود یا عدم وجود درد سیاتیک به دو گروه تقسیم شدند گروه اول 14 نفر همراه با درد سیاتیک و گروه دوم 13نفر بدون درد سیاتیک. افراد در گروههای 6 تا 8 نفره درکلاس آموزشی شرکت نمودند. در دو نوبت (یک و دو ماه بعد از مداخله) مشاوره تلفنی شده و 6 ماه بعد از مداخله مجدداً پرسشنامهها تکمیل گردید. جمع آوری دادهها به شیوه مصاحبه بود و دادهها با استفاده از نرمافزار16spss از طریق آزمون تیتست زوجی و سطح معنی داری 05/0 < p تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد در افراد مبتلا به درد سیاتیک طی 6 ماه پس از مداخله آموزشی نمرات کیفیتزندگی درهمه ابعاد افزایش داشته ودرسه بعددردجسمانی(004.0=p )، سلامت عمومی(002.0=p) وسلامت روانی ( 002.0= p) تفاوت معناداری را نشان میدهد و ناتوانی جسمی آنان از حیث دو مقیاسqds و rdq نیز به طور معنیداری بهبود یافته است و در افراد بدون درد سیاتیک فقط بعد سلامت روانی و مقیاس qds ارتقاء یافته است( 01.0 p = ، 02.0 p =). نتیجهگیری: برنامه مدون آموزشی توأم با پیگیری و مشاوره تلفنی 1 و2 ماه بعد از مداخله در افزایش و پایداری تأثیر مداخله آموزشی بر ارتقاء کیفیت زندگی و عملکرد جسمی مبتلایان به کمردرد مزمن همراه با درد سیاتیک تأثیر بسزایی دارد.