مقاله

تأثیر تمرین هوازی بر میزان بیان mir۱۲۶ عضله قلبی در رت های دیابتی

حمداله هادی، hamdollah hadi police university, tehran, iranدانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران عباسعلی گائینی، abbasali gaeini tehran university, tehran, iranدانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران پژمان معتمدی، pejhman mo'tamedi kharazmi university, tehran, iran.دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران حمید رجبی، hamid rajabi kharazmi university, tehran, iran.دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر تمرین هوازی بر میزان بیان mir126 بافت قلبی در موش های صحرایی دیابتی بود. روش کار: 40 رأس رت به دو دسته دیابتی و سالم تقسیم شدند. هر دسته به دو گروه تمرین هوازی به مدت 8 هفته و بدون تمرین تقسیم شدند. در انتهای تمرین 35 رت در آنالیز داده ها مورد استفاده قرار گرفتند. 48 ساعت پس از اتمام دوره تمرینی عضله قلبی آن ها تحت شرایط استریل جدا گردید. میزان بیان mir126 به وسیله روش real-time pcr اندازه گیری شد. تجزیه تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک سویه و آزمون تعقیبی توکی انجام شد. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که دیابت موجب کاهش معنی دار میزان بیان mir126 و تمرین هوازی به مدت 8 هفته موجب افزایش معنی دار میزان بیان mir126 می شود. نتیجه گیری: بنابراین به نظر می رسد تمرین هوازی می تواند از طریق مسیر آنژیوژنیکی باعث بهبود بیماران دیابتی گردد. هم چنین با توجه به نتایج به دست آمده از مطالعه حاضر و روشن شدن این فرایندهای تنظیمی به وسیله mir126 که به وسیله تمرین هوازی تحت تاثیر قرار می گیرند، استراتژی بسیار باارزشی به دست می آید که می تواند به توسعه روش های درمانی جدید در بیماری دیابت منجر شود.

اسناد مشابه