بررسی ارتباط شیوه تربیتی والدین با میزان استقلال دانش آموزان نوجوان مدارس شهر تبریز
چکیده
زمینه و هدف: شیوه تربیتی والدین پیامدهای مهمی را برای رشد و نمو روانی- اجتماعی نوجوانان ، ارتباطات خانوادگی آن ها ، موفقیت های تحصیلی ، توانایی های تصمیمگیری و کسب اعتماد به نفس به دنبال دارد. نتایج مطالعات درباره ارتباط شیوه تربیتی والدین با استقلال نوجوانان متفاوت بوده و بحثانگیز میباشد. پژوهش حاضر به منظور تعیین ارتباط شیوه تربیتی والدین با استقلال دانشآموزان نوجوان مدارس شهر تبریز انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی تعداد 360 نفر دانشآموز نوجوان از مدارس دولتی شهر تبریز به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها را پرسشنامههای تعیین شیوه تربیتی والدین، استقلال عاطفی و استقلال رفتاری تشکیل داده است. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: بر اساس یافتهها 7/39 درصد از دانشآموزان نوجوان شیوه تربیتی والدین را اقتدارمنش گزارش کرده بودند. همچنین ارتباط آماری معنیداری بین شیوه تربیتی والدین با استقلال عاطفی (05/0 < p ) و استقلال رفتاری دانش آموزان (05/0 < p ) وجود داشت. نتیجهگیری: با توجه به این که اکثریت نوجوانان شیوه تربیتی اقتدارمنش را گزارش کرده بودند و این شیوه ارتباط معنیداری با سایر متغیرها داشت، لذا آموزش والدین درباره پیامدهای شیوه تربیتی آن ها برای فرزندان و خصوصیات دوره نوجوانی موجب دستیابی صحیح نوجوانان به استقلال میشود. این آموزش می تواند توسط پرستاران بهداشت روان در مدارس برای والدین صورت گیرد.