عوارض رحمی آمنوره و اولیگومنوره (احتباس طمث) در طب سنّتی ایران

ملیحه تبرایی آرانی، medical ethics journal سودابه بیوس، دانشکده طب سنّتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. مژگان تن‏ساز، دانشکده طب سنّتی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. روشنک مکبّری ‏نژاد، دانشکده طب سنّتی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول) عفت جعفری دهکردی، دانشکده طب سنّتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. الهام اختری، دانشکده طب سنّتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. سیده صدیقه یوسفی

چکیده

از شایع ترین اختلالات قاعدگی در دنیا و هم‎چنین ایران، آمنوره و اولیگومنوره است. در مکتب طب سنّتی ایران قطع قاعدگی، تأخیر قاعدگی و هم‎چنین کاهش میزان خونریزی قاعدگی، «احتباس طمث» نامیده می شود. بر طبق آموزه های این مکتب‏ احتباس طمث می تواند عوارض فراوانی بر ارگان هایی مانند مغز، سیستم تنفسی، رحم و سایر اندام‏ها بر جا بگذارد. مهمترین عوارض رحمی احتباس طمث شامل ناباروری، اختناق رحم، ورم رحم، میلان رحم هستند. در این مقاله بیماری های رحمی ایجاد شده به دنبال احتباس طمث و مکانیسم ایجاد این عوارض مطالعه می شود. بررسی عوارض گسترده احتباس طمث و آثار سوء آن ها بر بدن و رحم، اهمیت درمان این اختلال را بیش از پیش نشان می‏دهد و لزوم برقراری خون قاعدگی به طور طبیعی را یادآور می شود.