بررسی فراوانی پسودوموناس آئروژینوزای مقاوم به چند دارو در بیماران مبتلا به پنومونی وابسته به دستگاه تنفس مصنوعی

نرگس نوری طلب، narges nooritalab social security organization tehranبیمارستان آیت اله کاشانی تهران مریم لطیف نیا، maryam latifnia tehran university of medical scienceدانشگاه علوم پزشکی تهران علیرضا سمر باف زاده، alireza samarbaf zadeh ahvaz university of medical scienceدانشگاه جندی شاپور علوم پزشکی اهواز نجمه شمس پور، najmeh shams pour tehran university of medical scienceدانشگاه علوم پزشکی تهران مهشید طالبی طاهر، mahshid talebi taher tehran university of medical scienceدانشگاه علوم پزشکی تهران احسان مصطفوی، ehsan mostafavi pasteur institute of iranانستیتو پاستور ایران، تهران مجتبی فتاحی عبدی زاده

چکیده

زمینه و هدف: پنومونی وابسته به ونتیلاتور (ventilator- associated pneumonia -vap) جزء شایع ترین عفونت های بیمارستانی در بخش مراقبت های ویژه می باشد که باعث مرگ و میر بالایی در بیماران می شود. پسودوموناس آئروژینوزا یکی از شایع ترین عوامل ایجادکننده vap، است که شیوع و نیز مقاومت آن نسبت به طیف وسیعی از آنتی بیوتیک ها رو به افزایش است. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی پسودوموناس آئروژینوزا و نیزالگوی حساسیت دارویی آن می باشد. روش کار: این مطالعه به صورت مقطعی و از مهر ماه سال 1389 به مدت 1 سال در بیماران بستری در بخش icuبیمارستان آیت اله کاشانی تهران که به تهویه مکانیکی نیاز داشتند، انجام شد. نمونه ها از لوله تراشه بیمارانی که دارای علائم عفونت ریوی شامل تب بالا، ترشحات چرکی و لوکوسیتوز بودند جمع آوری گردید. پس از کشت نمونه­ها سویه­های جدا شده با استفاده از دستورالعمل راهنمای انستیتوی استاندارد آزمایشگاه و کلینیک(clsi) تشخیص داده شدند. تست حساسیت آنتی­بیوتیکی سویه­ها با استفاده از روش دیسک­دیفیوژن انجام و نتایج آن ها با استفاده از استاندارد clsi تفسیر گردید. آنتی بیوتیک های استفاده شده در چهار دسته سفالوسپورین ها، فلوروکینولون ها، آمینوگلیکوزید ها و کارباپنم طبقه بندی شده بودند. یافته ها: از 68 نمونه تراشه گرفته شده، در 46 مورد (7/67%) از بیماران vapتأیید گردید. میکروارگانیسم های جدا شده به ترتیب شامل پسودوموناس آئروژینوزا (15مورد،6/32%)، کلبسیلا پنومونیه (10مورد، 7/21%)، استافیلوکوک ­اورئوس مقاوم به متی­سیلین (8مورد، 4/17%)، اشرشیا کلی (7مورد، 2/15%)، انتروباکتر (3مورد،5/6%)، اسینتوباکتر (2مورد، 3/4%) و سیتروباکتر (1مورد، 3/2%) بودند. 75% ازسویه­های پسودوموناس­آئروژینوزای جدا شده mdr (مقاومت نسبت به بیش از 3 گروه از آنتی­بیوتیک ها) بوده و 50% آن ها نسبت به تمام گروه های آنتی­بیوتیکی مقاومت نشان دادند. نتیجه گیری: به دلیل شیوع رو به افزایش پسودوموناس های mdr، تدوین پروتکل های سخت گیرانه برای جلوگیری از افزایش مقاومت های دارویی ضروری به نظر می رسد.