دلبستگی شغلی و عوامل موثر بر آن در پرستاران بیمارستان های آموزشی عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

علی کشتکاران، ali keshtkaran associate professor, health management and economics department, school of management & medical information sciences, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranدانشیار گروه مدیریت و اقتصاد بهداشت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران زهرا کاوسی، zahra kavosi assisstant proffesor, health management and economics department, school of management & medical information sciences, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranاستادیار گروه مدیریت و اقتصاد بهداشت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران آرین قلی پور، ariyan gholipour associate professor, human resource management department, school of management, tehran university, tehran, iranدانشیار گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران ساناز سهرابی زاده، sanaz sohrabi zadeh ph.d student in health disasters and emergencies, school of management & medical information sciences, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکترای تخصصی سلامت در بلایا و فوریت ها، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران زهرا شرفی، zahra sharafi master of sciences in biostatistics, biostatistics department, school of medicine, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranکارشناس ارشد آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

چکیده

زمینه و هدف: دلبستگی شغلی حالت ذهنی مثبت و مرتبط با شغل است که با انرژی، فداکاری و جذابیت شغل، مشخص میشود. از آنجا که ماهیت و کیفیت خدمت رسانی به بیماران با عملکرد پرستاران، وابستگی زیادی دارد، این مطالعه به بررسی دلبستگی شغلی پرستاران و عوامل تاثیرگذار بر آن پرداخته است. روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی بصورت مقطعی بین 273 نفر از پرستاران شاغل در بخش های بستری بیمارستان های نمازی و فقیهی شیراز، با نمونه گیری دو مرحله ای در سال 1389، انجام گردید. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوا و پایایی آن بترتیب از طریق نظرات کارشناسان متخصص و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ(86%) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss از طریق آمار توصیفی و آزمون همبستگی انجام گردید. یافته ها: میانگین دلبستگی شغلی برابر با 51/10±95/58 بوده و ارتباط آماری مثبت و معنی دار بین دلبستگی شغلی پرستاران با رفتار شهروندی سازمانی، رضایت شغلی، تمایل به ترک سازمان، تعهد سازمانی، شناخت و پاداش، عدالت سازمانی، حمایت سازمان - سرپرست و ویژگی های شغلی مشاهده گردید(001/0p<). قویترین ارتباط بین دلبستگی شغلی با تعهد سازمانی و رضایت شغلی(512/0=r) بود. نتیجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر اهمیت دلبستگی شغلی و فاکتورهای مرتبط با آن می باشد. پرستاران بخش بزرگی از سیستم سلامت را به خود اختصاص می دهند و عدم دلبستگی شغلی آنان، آسیب های بسیاری به بیمارستان ها و نهایتاً اجتماع وارد می نماید. بنابراین دلبستگی شغلی را می بایست در سیاستگذاری های مرتبط با پرستاران مورد توجه قرار داد.