تبیین نابرابری های سلامت و سرمایه اجتماعی غیر مبتلایان و مبتلایان به سرطان مراجعه کننده به انستیتو کانسر دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده
زمینه و هدف: سرمایه اجتماعی یکی از تعیین کننده های اجتماعی سلامت است که ممکن است نقش بسزایی در نابرابری های سلامت داشته باشد. میزان سرمایه اجتماعی که افراد بدست می آورند نسبت به موقعیت های اجتماعی متفاوت است و همه افراد نمی توانند از منابع اجتماعی سرمایه اجتماعی به طور یکسان برخوردار باشند. هدف این پژوهش، مطالعه تأثیر ابعاد سرمایه اجتماعی بر ابتلاء به سرطان در مراجعه کنندگان به انستیتو کانسر دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد. روش بررسی: این پژوهش، مطالعه ای توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به سرطان های معده، کلون و پستان بالاتر از 14 سال مراجعه کننده به انستیتو کانسر تهران در شش ماهه اول سال 1388 است. حجم نمونه برابر با 106 نفر است که با روش نمونه گیری احتمالی طبقه بندی شده متناسب انتخاب گردیده اند. سرمایه اجتماعی بر دو بعد ساختاری و شناختی تأکید دارد. علاوه بر این، بر سرمایه اجتماعی شخصی تأکید شده است. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که سرطان نمی تواند صرفاً بر حسب عوامل مستقیم آن شناخته شود. نابرابری های سلامت و سرطان حاصل تعامل توأمان مؤلفه های مختلف سرمایه اجتماعی با فاکتورهای رفتاری/روانشناختی و بیولوژیک است. افرادی که در زندگی از سرمایه اجتماعی مشابهی برخوردارند، استرس و رفتارهای ناسالم مرتبط با سرطان را به وجوه متفاوتی تجربه می کنند. نتیجه گیری: افزایش یا کاهش برخورداری از هر یک از مؤلفه های سرمایه اجتماعی، بعنوان بخشی از سیاست های اجتماعی، می تواند به تغییر در میزان ابتلاء به سرطان بیانجامد.