ارتباط هوش معنوی پرستاران با کیفیت مراقبت پرستاری از دید پرستاران و بیماران
چکیده
پیش زمینه و هدف: هدف نهایی پرستاران ارتقای کیفیت مراقبت مددجویان است. ویژگی های انسانی و باورهای پرستاران می تواند به ایفای بهتر نقش حرفه ای آن ها کمک نماید. مطالعه حاضر برای بررسی ارتباط بین هوش معنوی پرستاران و کیفیت مراقبت آن ها از دیدگاه خودشان و بیماران انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش توصیفی به روش نمونه گیری در دسترس با مشارکت 200 پرستار بالینی و بیمار بستری در بیمارستان انجام گرفت. از پرسشنامه هوش معنوی 42 سؤالی بدیع و کیفیت مراقبت پرستاری کیوآلپاک استفاده گردید که روایی آن ها به روش محتوی و پایایی به روش آلفای کرونباخ به ترتیب با ضریب 85/0 و 8/0 مورد تأیید قرار گرفت. رابطه بین هوش معنوی و کیفیت مراقبت مددجویان با آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون بررسی شد. یافته ها: میانگین نمره هوش معنوی پرستاران 0/16 ± 2/117 و میانگین نمره کیفیت مراقبت پرستاری از دیدگاه خودشان 0/40 ± 4/177 بود، درحالی که میانگین کیفیت مراقبت از دیدگاه بیماران 0/20±2/121 بود. بین هوش معنوی و کیفیت مراقبت های پرستاری همبستگی مثبت خطی معنی دار وجود داشت (020/0p= و 231/0r=) اما بین مشخصات دموگرافیک مانند جنس، مدرک تحصیلی و سابقه کار با هوش معنوی و کیفیت مراقبت های پرستاری رابطه آماری معنی داری مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: هوش معنوی در تقویت باورها و شخصیت پرستاران، می تواند به بهبود کیفیت مراقبت بیماران کمک نماید. بنابراین برخورداری از هوش معنوی بالاتر پرستاران، در محیط کار می تواند در ارتقای عملکرد بهتر و ایفای نقش مؤثر باشد که این خود به ارتقای سلامت مددجویان می انجامد.