تاثیر برنامه چند بعدی پیشگیری از سقوط بر تعادل ایستا و پویای سالمندان ساکن سرای سالمندی تهران

مهدی جعفری عوری، mehdi jafari oori phd nursing student, university of welfare and rehabilitation sciences, tehran, iran/instructor health institute of meshkin shahr higher education, ardebil university of medical sciences, ardabil, iranدانشجوی دکتری پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، ایران/ مربی موسسه آموزش عالی سلامت مشکین شهر، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. طاهره نجفی قزلجه، tahereh najafi ghezlzah assistant professor of intensive care nursing midwifery, iran university of medical sciences, tehran, iran. (corresponding author)استادیار گروه آموزشی پرستاری مراقبت های ویژه دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علـوم پزشـکی ایـران، تهران، ایران (نویسنده مسئول) محمد مهرتک، mohammad mehrtak assistant professor, institute of meshkin shahr higher education health, ardebil university of medical sciences, ardabil, iranاستادیار موسسه آموزش عالی سلامت مشکین شهر، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران خدیجه نصیری، khadijeh nasiri instructor, school of khalkhal nursing and midwifery, ardabil university of medical sciences, ardabil, iran.مربی دانشکده پرستاری و مامایی خلخال، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران سارا آریاپور، sara aryapoor nursing student, institute of meshginshahr higher education of health. ardabil university of medical sciences, ardabil, iranدانشجوی پرستاری، موسسه آموزش عالی سلامت مشگین شهر، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، ایران

چکیده

تأثیر برنامه چندبعدی پیشگیری از سقوط بر تعادل ایستا و پویای سالمندان ساکن سرای سالمندی تهران تاریخ دریافت 22/01/1394 تاریخ پذیرش 31/03/1393 چکیده پیش زمینه و هدف: عدم تعادل مهم ترین علت سقوط سالمندان هست. سقوط دارای عوارض جسمی، روحی، اقتصادی هست. پژوهش حاضر باهدف تعیین تأثیر برنامه چندبعدی پیشگیری از سقوط بر تعادل ایستا و پویای سالمندان تهران انجام گرفت. مواد و روش کار: این مطالعه نیمه تجربی از نوع قبل و بعد بر روی 60 سالمند ساکن آسایشگاه سالمندی و دارای معیارهای ورود به مطالعه انجام شد. مداخله چندبعدی بر آموزش به سالمند و مراقبین، ورزش (ورزش کششی، تعادلی، قدرتی) و اصلاح محیطی متمرکز بود. پس از اخذ رضایت آگاهانه، قبل و پس از 6 ماه از شروع مداخله داده ها با استفاده از فرم اطلاعات دموگرافیک، آزمون برخاستن و حرکت کردن زمان دار (tug) و آزمون ارزیابی قابلیت حرکتی (poam) جمع آوری شد. از آمار توصیفی برای طبقه بندی داده ها و از آمار استنباطی من ویتنی، کروسکال والیس پس از تأیید نرمال نبودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف – اسمیرنوف جهت تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. سطح معناداری در این مطالعه 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین امتیاز آزمون ارزیابی قابلیت حرکتی سالمندان در 6 ماه بعد از مداخله به ترتیب 68/3±21/17 و 88/1± 54/24 بود. همچنین میانگین زمان ثبت شده برای سالمندان در آزمون برخاستن و حرکت کردن زمان دار قبل و شش ماه بعد از مداخله به ترتیب 99/6±55/21 و 54/3± 11/15 بود. نتایج مطالعه نشان داد واحدهای پژوهش قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی دار آماری در آزمون ارزیابی قابلیت حرکتی (001/0pvalue <) و آزمون برخاستن و حرکت کردن زمان دار (001/0 pvalue<) داشتند. بحث و نتیجه گیری: بعد از انجام مداخله وضعیت تعادل سالمندان ارتقاء یافت به این معنی که اجرای برنامه چندبعدی پیشگیری از سقوط موجب بهبود تعادل ایستا و پویای سالمندان گردید. مراقبین بهداشتی، به ویژه پرستاران می توانند با استفاده از این برنامه پیشگیری، در بهبود تعادل و به دنبال آن در کاهش سقوط سالمندان ساکن سرای سالمندی کمک نمایند