نقش سرمایه فکری و فرهنگ سازمان یادگیرنده بر ظرفیت یادگیری سازمانی
چکیده
نقش سرمایه فکری و فرهنگ سازمان یادگیرنده بر ظرفیت یادگیری سازمانی ابوالفضل قاسم زاده علیشاهی [1] تاریخ دریافت 12/10/1393 تاریخ پذیرش 15/01/1394 چکیده پیش زمینه و هدف: در اقتصاددانشی، دارایی های فکری و به خصوص سرمایه های انسانی، جز مهم ترین دارایی هایی سازمانی محسوب می شوند. از پیشایندهای مهم سازمانی و فردی که می تواند در قابلیت یادگیری سازمان ها مؤثر باشد، فرهنگ سازمان یادگیرنده و سرمایه فکری می باشد. هدف این مقاله بررسی نقش سرمایه فکری و فرهنگ سازمان یادگیرنده بر ظرفیت یادگیری سازمانی در سازمان های درمانی می باشد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر ازنظر روش شناسی، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران بیمارستان امام رضا شهر مشهد شامل 600 نفر در سال 1393 می باشد. حجم نمونه با توجه به جامعه آماری و بر اساس جدول تعیین نمونه کرجسی و مورگان، 150 نفر در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری، نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی است که بر اساس بخش ها و نسبت ها تعداد نمونه هر یک از بخش ها معین شد. برای جمع آوری اطلاعات در این پژوهش از پرسشنامه های استاندارد سرمایه فکری بنتیس (2004)، فرهنگ سازمان یادگیرنده یانگ و همکاران (2004) و ظرفیت یادگیری سازمانی چیوا (2007) استفاده شد. به منظور بررسی روابط متغیرها در الگوی مفهومی از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که سرمایه فکری و فرهنگ سازمان یادگیرنده نقش معنی داری در تبیین ظرفیت یادگیری سازمانی دارند. همچنین نتایج حاصل از ضرایب همبستگی بین متغیرها در تائید مدل ساختاری پژوهش بود. بحث و نتیجه گیری: سرمایه فکری و فرهنگ سازمان یادگیرنده بر ارتقای ظرفیت یادگیری سازمانی مؤثر است و می توانند نقش تبیین کننده را بر این متغیر ایفا کنند