بررسی تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی
چکیده
بررسی تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی علی فخرموحدی [1] ، منیر نوبهار [2] *، معصومه بوالحسنی [3] تاریخ دریافت 07/07/1393 تاریخ پذیرش 10/09/1393 چکیده پیش زمینه و هدف: بی قراری بیماران تحت تهویه مکانیکی روند درمان و علائم حیاتی آنان را تحت تأثیر قرار می دهد. علائم حیاتی به دنبال بی قراری بیمار افزایش یافته و ممکن است روند بهبودی بیمار را به تأخیر بی اندازد. لذا این مطالعه باهدف تعیین تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مداخله ای (نیمه تجربی) با طرح قبل و بعد روی 35 بیمار دچار بی قراری (دارای امتیاز 2+ تا 4+ از معیار ریچموند) که تحت تهویه مکانیکی بودند، بعد از اخذ رضایت از همراه آن ها انجام شد. مداخله روی تمام بیماران به دو حالت حضور بر بالین بیمار همراه و بدون لمس مچ دست به مدت پنج دقیقه انجام شد. علائم حیاتی (ضربان قلب، تنفس، درجه حرارت، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک) قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد. درنهایت نتایج با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون های کولموگراف اسمیرونوف و تی) در سطح معنی داری کم تر از 5درصد آنالیز شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که حالت حضور بر بالین بیمار همراه با لمس مچ دست باعث کاهش معنی دار در میزان فشارخون سیستولیک، ضربان قلب و تعداد تنفس نسبت به حالت عدم لمس مچ دست شد (001/0 > p )، درحالی که در میزان فشارخون دیاستولیک (116/0= p ) و درجه حرارت بدن (651/0= p ) بین دو حالت اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: یافته های فوق نشان می دهد که به کارگیری لمس در بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی می تواند به عنوان یک راهکار مناسب در کنترل و تثبیت علائم حیاتی در نظر گرفته شود. کلیدواژه ها: تهویه مکانیکی، بی قراری، لمس، علائم حیاتی مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دوره دوازدهم، شماره دهم ، پی درپی 63، دی 1393، ص 907-899 آدرس مکاتبه: دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری داخلی- جراحی، تلفن: 02333546192 email: nobahar43@yahoo.com [1] استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری بهداشت مادران و کودکان، سمنان، ایران [2] استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری داخلی- جراحی، سمنان، ایران (نویسنده مسئول) [3] کارشناس ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، بیمارستان دی تهران، بخش مراقبت های ویژه، تهران، ایران