سنتز نانوذرات نقره با روش احیاء شیمیایی و روش بیوسنتز و بررسی اثرات ضد باکتری آنها
چکیده
زمینه و هدف : نانوذرات نقره به دلیل خاصیت ضد عفونی کنندگی کاربردهای وسیعی در زمینهی پزشکی و درمان عفونتهای باکتریایی دارند. سنتز شیمیایی، بیوسنتز و خواص آنتیباکتریال نانوذرات نقره قبلاً مورد مطالعه قرار گرفته، اما با توجه به هزینهی بالای سنتز شیمیایی آن ها و افزایش مقاومت باکتریها به آنتیبیوتیکها، بررسی بیوسنتز نانوذرات نقره و نیز تاثیر آن ها بر سویههای بالینی و استاندارد باکتریهای مختلف دارای اهمیت بسزایی میباشد. روش کار : نانوذرات نقره به دو روش احیاء شیمیایی و بیوسنتز با استفاده از سوپرناتانت باکتریال سنتز شدند و اندازه و توزیع اندازهی ذرات با میکروسکوپ الکترونی عبوری مورد بررسی قرار گرفت. سپس نانوذرات سنتز شده به روش احیاء شیمیایی به منظور بررسی اثر ضد باکتریایی، به محیط کشت tsb حاوی سویههای مختلف باکتریها درون لولهی آزمایش اضافه شدند و کمترین غلظت مهارکنندگی آن ها محاسبه شد. یافتهها : نانوذرات سنتز شده به روش احیاء شیمیایی مونودیسپرسیتی بالایی داشتند، در حالی که روش بیوسنتز، نانوذراتی با پلیدیسپرسیتی بالا سنتز نمود. نانونقرهی کوچک تر حاصل از احیاء شیمیایی، فعالیت خوبی بر ضد باکتریهای گرم منفی و گرم مثبت داشت و در غلظت 2/0 میلیمولار از رشد تمام باکتری ها جلوگیری کرد، اما نانوذرات درشت تر فعالیت بسیار کمتری داشتند. نتیجهگیری : روش بیوسنتز با استفاده از باکتریها روشی کم هزینه است، اما نانوذرات پلیدیسپرس ایجاد میکند. نانوذرات نقره با توجه به فعالیت خوب آنتیباکتریال، میتوانند جایگزین مناسبی برای آنتیبیوتیکها باشند، اما باید توجه شود که میزان مقاومت سویههای بالینی در مقایسه با سویههای استاندارد بالاتر میباشد و باید پیش از تجویز نانوذرات، مقاومت باکتریها نسبت به آن ها مورد بررسی قرار گیرد.