ایجاد سلول های بنیادی مزانشیمی بیان کننده ژن vegf-a و پیش تیمار با sdf۱α به منظور افزایش بقا در استفاده در درمان سکته قلبی
rezvan esmaeili، ph.d. candidate, department of genetics, faculty of biological sciences, tarbiat modares university, tehran, iran keivan majidzadeh-a، cancer genetics department, breast cancer research center leila eini، msc cancer genetics department, breast cancer research center, parisa hoseinpour، pathologist, breast cancer research center, azin teymourzadeh، md student, cancer genetics department, breast cancer research center, majid sadeghizadeh، dept of molecular genetics, faculty of biological sciences, tarbiat modares university
چکیده
هدف: امروزه به استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی در درمان بیماری های مختلف، از جمله سکته قلبی بسیار توجه شده است. اما چالش بزرگ در این زمینه از بین رفتن این سلول ها پس از تزریق و در مواجهه با شرایط کمبود اکسیژن و التهابی است. از این رو یافتن عواملی که پیش تیمار با آن بتواند مسیرهای بقا را در این سلول ها افزایش دهد بسیار اهمیت دارد. در این مطالعه ابتدا سلول های بنیادی مزانشیمی بیان کننده ژن vegf به عنوان عامل رگزایی ایجاد شد و پس از آن تأثیر پیش تیمار با sdf1α در بقای این سلول ها بررسی شد. نتایج موفقیت آمیز در این زمینه، این سلول ها را به کاندید مناسبی برای مطالعات بیشتر و استفاده در مدل رتی سکته قلبی به منظور بهبود عملکرد قلب تبدیل می کند. مواد و روشها: سلول های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان رت استخراج شد و پس از تأیید هویت، ژن vegf-a165 با استفاده از ناقل لنتی ویروسی به آن انتقال یافت. پس از تأیید بیان و عملکرد این ژن، سلول ها در دو زمان با sdf1α تیمار شدند. پس از آن بررسی های لازم برای تأثیر این کموکاین بر سلول ها از طریق اندازهگیری میزان آنزیم لاکتات دهیدورژناز و میزان بقای سلول ها انجام شد. نتایج: سلول های جدا شده از نظر بنیادی بودن، بیان vegf و عملکرد تأیید شد. میزان لاکتات دهیدروژناز در سلول های تیمار شده با این کموکاین، کمتر از سلول های تیمار نشده بود. در صد سلول های زنده در مجاورت این کموکاین بیشتر از کنترل بود. نتیجه گیری: تیمار با sdf1α منجر به افزایش بقا در سلول های بنیادی است. احتمال می رود که این سلول ها بتوانند در سکته قلبی، از طرفی باعث افزایش رگزایی شوند و از طرف دیگر بقای بیشتری در بافت سکته شده داشته باشند که مطالعات حیوانی برای اثبات آن نیاز است.
مقالهکومشمحمدتقی قربانیان، mohammad taghi ghorbanian depat. of cellular and molecular biology, school of biology and institute of biological sciences, damghan university, damghan, iranدانشگاه دامغان، دانشکده زیست شناسی، گروه سلولی و مولکولی و پژوهشکده علوم زیستی تقی لشکر بلوکی، taghi lashkarbolouki depat. of cellular and molecular biology, school of biology and institute of biological sciences, damghan university, damghan, iranدانشگاه دامغان، دانشکده زیست شناسی، گروه سلولی و مولکولی و پژوهشکده علوم زیستی مریم حاجی قاسم کاشانی، maryam haji ghasem kashani depat. of cellular and molecular biology, school of biology and institute of biological sciences, damghan university, damghan, iranدانشگاه دامغان، دانشکده زیست شناسی، گروه سلولی و مولکولی و پژوهشکده علوم زیستی لیلی حسین پور
سابقه و هدف: عوامل نوروتروفیک نقش مهمی در تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی ( mesenchymal stem cells, mscs ) به سلول های عصبی دوپامینرژیک ایفا می کنند. هدف این تحقیق بررسی بیان فاکتورهای نوروتروفیک bdnf, ngf, cntf, gdnf, nt3, nt5 و برخی از ژن های دوپامینرژیک مانند مانند تیروزین هیدر
مقالهفصلنامه پژوهشی خونحامد بشیری نهنجی، h. bashiri nahanji مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون مهریار حبیبی رودکنار، m. habibi roudkenar مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خونسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) راحله حلبیان، r. halabian دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج)سازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) مهدی جلیلی
چکید ه سابقه و هدف مطالعه ها بر روی سلول های مزانشیمال پیوندی نشان داده اند که شرایط نامساعد محیط بافت از جمله حضور رادیکال های آزاد اکسیژن و سایتوکاین های التهابی، قسمت اعظم آن ها را در روزهای ابتدایی پس از پیوند از بین میبرد. به منظور رفع این مشکل، در این مطالعه اثر پیش شرطی ک
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاهmohammad mohammadzadeh، mehryar habibi roudkenar
زمینه: افزایش بقای سلول های بنیادی مزانشیمی پس از پیوند، کارایی این سلول ها را در درمان افزایش می دهد. به همین دلیل، دست کاری سلول های بنیادی مزانشیمی با ژن های محافظت کننده سلولی همانند nf-e2 related factor-2 (nrf2) جهت بهبود کارایی سلول درمانی مهم است. هدف این مطالعه، کلونینگ و
مقالهمجله دیابت و متابولیسم ایرانلیلا عینی، leila eini biosensor research center, endocrinology and metabolism molecular -cellular sciences institute, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات بیوسنسور، پژوهشکده علوم سلولی- مولکولی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران نگار نقاش، negar naghash biosensor research center, endocrinology and metabolism molecular -cellular sciences institute, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات بیوسنسور، پژوهشکده علوم سلولی- مولکولی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران باقر لاریجانی، bagher larijani endocrinology and metabolism research center, endocrinology and metabolism clinical sciences institute,tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم بالینی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران جعفر آی
مقدمه: سلول های بنیادی مزانشیمی به عنوان یک منبع مهم سلول های بنیادی بالغ کاربرد فراوانی در مهندسی بافت و سلول درمانی پیدا کرده اند . این سلول ها پتانسیل تبدیل به انواع بافت های دیگر را داشته و در اغلب بافت های بدن از جمله اندومتر به عنوان سلول های حمایتی وجود دارند. با توجه به ج
مقالهفصلنامه پژوهشی خونحسین مهرابی حبیبآبادی، h. mehrabi habibabadi دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق فاطمه امیری، f. amiri استادیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خونسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی تهران شرق (islamic azad university of tehran east) الهام مسلمی، e. moslemi استادیار دانشگاه آزاد اسلامی و احد تهران شرقسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) مهر حبیبی رودکنار
چکید ه سابقه و هدف سلولهای بنیادی مزانشیمی( mscs ) به علت خصوصیات منحصر به فرد، سلول هایی ایده آل در زمینه های سلول درمانی و ژن درمانی میباشند. اما بقای کم آنها پس از پیوند، استفاده از آن ها را محدود کرده است. هدف این مطالعه، بررسی بیان ژنهای حفاظت سلولی شامل nqo1 ،
مقالهپژوهش در پزشکیعباس پیریایی، abbas piryaei department of biology and anatomical sciences, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی فرزانه هندودری، farzane hendudari department of biology and anatomical sciences, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی محمد بیات، mohammad bayat department of biology and anatomical sciences, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی سیده نفیسه حسنی
سابقه و هدف: زخمهای مزمن در افراد دیابتی بهدلایل مختلف، از جمله اختلال در روند تولید و ترشح فاکتورهای مؤثر در فرآیند التیام زخم، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در سال های اخیر مطالعه های زیادی تأثیر مثبت تابش لیزر کمتوان و استفاده از سلولهای بنیادی مزانشیمی ومحیط کشت بهینه آ