اثر دانه خرفه بر سطوح ماتریکس متالوپروتئیناز ۲ و ۹ و مهار کننده بافتی ماتریکس متالوپروتئیناز ۱ در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲

parvin farzanegi، department of exercise physiology, faculty of humanities, islamic azad university, sari branch, sari, iran azimeh akbari، department of exercise physiology, faculty of humanities, islamic azad university, sari branch, sari, iran mohammad ali azarbayjani، department of exercise physiology, faculty of exercise physiology, islamic azad university, central tehran branch, tehran, iran

چکیده

هدف: بیماری دیابت نقش زیادی در پیشرفت ضایعات بافتی دارد که با تأثیرگذاری بر عوامل ماتریکس بین سلولی می‏تواند منجر به تغییر ساختار، عملکرد و در نهایت نارسایی بافت مربوطه شود. مصرف گیاهان دارویی می‏تواند در کاهش نارسایی بافت مؤثر باشد. بنابراین هدف از مطالعه حاضر تأثیر یک دوره مصرف مکمل خرفه بر سطوح ماتریکس متالوپروتئیناز 2 و 9 و مهار کننده بافتی ماتریکس متالوپروتئیناز 1 در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است. مواد و روش‏ها: در یک مطالعه نیمه تجربی 15 زن مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین سنی 50 سال در دو گروه شاهد و تجربی قرار گرفتند. مکمل خرفه به‏صورت 5/7 گرم در روز (5/2 گرم همراه با وعده غذایی نهار و 5 گرم به همراه وعده غذایی شام) به مدت 8 هفته مصرف شد. خون‏گیری قبل و بعد از 8 هفته مصرف مکمل به دنبال 48 ساعت عدم مصرف خرفه و 12 ساعت ناشتایی انجام شد. برای تجزیه و تحلیل یافته‏ها از مدل آماری t استفاده شد. سطح معنی‏داری 05/0p≤ در نظر گرفته شد. نتایج: پس از 8 هفته میزان ماتریکس متالوپروتئیناز 2 و 9 در گروه تجربی کاهش معنی‏دار یافت (05/0p<). ولیکن بین دو گروه‏ها تفاوت معنی‏داری مشاهده نشد. میزان مهار کننده بافتی ماتریکس متالوپروتئیناز 1 در گروه تجربی افزایش معنی‏داری یافت، همچنین بین گروه تجربی و شاهد تفاوت معنی‏دار مشاهده شد (05/0p<). نتیجه‏گیری: نتایج نشان داد مصرف دانه خرفه نتوانست به‏خوبی موجب بهبودی سطوح ماتریکس متالوپروتئینازها در افراد دیابتی شود. از این رو برای نتیجه‏گیری دقیق‏تر نیاز به تحقیقات بیشتری است.