القای مرگ برنامهریزی شده سلولی در رده سلولی توموری ۵۶۳۷ مثانه توسط نانوکورکومین دندروزومی با مهار ژنهای دخیل در پرتوانی
چکیده
هدف: اگرچه خواص ضد سرطانی کورکومین، پلی فنل به دست آمده از ریشه گیاه زرد چوبه، مورد تأیید بسیاری از محققان است، با این حال جذب و توزیع بافتی پایین در بدن، فعالیت کم و متابولیسم سریع از جمله معایبی است که استفاده از کورکومین را به عنوان یک داروی ضد سرطان تا به امروز با محدودیت رو به رو کرده است. در این مطالعه حلالیت کورکومین به واسطه نانوحاملهای میسلی تخریبپذیر، خنثی و غیر سمی تحت عنوان دندروزوم افزایش و نقش مهاری آن بر رشد سلولهای توموری مثانه بررسی شد. مواد و روشها: روشهای mtt، فلوسیتومتری و annexin v-fluos (کیت اختصاصی تشخیص مرگ سلولی) برای بررسی مرگ سلولی و مکانیسم ژنتیکی مرگ القاء شده توسط نانوکورکومین دندروزومی به واسطه مطالعه ژنهای دخیل در پرتوانی سلول شامل oct4a، oct4b1، sox-2 و nanog با استفاده از روش real-time pcr انجام گرفت. نتایج: یافتهها بیانگر القای مرگ سلولی به واسط نانوکورکومین دندروزومی به صورت وابسته به غلظت و زمان در رده سلولی توموری 5637 مثانه بود. بررسی چرخه سلولی بیانگر افزایش جمعیت سلولی در pre-g1 و کاهش سلولها در فاز g1 و s بود که نشان دهنده نقش مهاری کورکومین بر همانندسازی سلولهای رده توموری 56367 مثانه است. همچنین مشاهده بیان oct4a، oct4b1، sox-2 و nanog در تجزیه و تحلیل real-time بیانگر نقش تومورزایی این ژنها در رشد تومورهای مثانه است. تیمار با نانوکورکومین دندروزومی به طور معنیداری بیان mrna این ژنها را کاهش داد (01/0pنتیجهگیری: به طور کلی یافتههای مذکور نشان میدهد که نانوکورکومین دندروزومی با تغییر بیان ژنهای دخیل در تکثیر، سلولهای توموری را به سمت مرگ برنامهریزی شده سلولی هدایت میکند که بیانگر نقش کاربردی نانودارو در درمان سرطان مثانه است.