تهیه نانولیپوزوم پلیمری حاوی داروی حساس کننده نوری متیلن بلو و ارزیابی پایداری، توزیع زیستشناختی و رهاسازی دارو با تابش امواج فراصوتی یک مگاهرتز
چکیده
هدف: در این مطالعه استفاده از لیپوزوم پلیمری برای کپسوله کردن دارو و رهاسازی داروی متیلن بلو به دنبال تابش امواج فراصوتی ارزیابی شده است. مواد و روشها: در این مطالعه متیلن بلو داخل نانولیپوزوم پلیمری قرار داده شد و توزیع ذرات به روش تفرق دینامیکی نور بررسی شد. پس از بررسی میزان کپسوله شدن دارو و پایداری نانودرات به روش فلورومتری، توزیع زیستشناختی دارو در بافتهای موش با تومور آدنوکارسینوما برآورد شد. همچنین میزان رهاسازی دارو به دنبال تابش امواج فراصوتی 1 مگاهرتز و با شدت 2 وات بر سانتیمتر مربع به روش فلورومتری ارزیابی شد. نتایج: نتایج اندازهگیری نشان داد که قطر نانوذرات ساخته شده در حدود 49/4±19/66 نانومتر قرار دارد و میزان داروی محبوس شده در آن 47/3±21/65 درصد است. همچنین پایداری نانوذره محتوی دارو با گذشت زمان کاهش مییابد. نتایج توزیع زیستشناختی نشان داد که میزان داروی استخراج شده از تومور در گروه تزریق داروی محبوس شده در لیپوزوم از تزریق داروی محلول آزاد به طور معنیداری بیشتر است (05/0p5 دقیقه، میزان رهایش دارو از نانوذرات 3/8±8/51 بهدست آمد. نتیجهگیری: نانوذرات پلیمری ساخته شده برای کپسوله کردن داروی حساس کننده متیلن بلو مناسب است. با تابش امواج فراصوتی تک فرکانس 1 مگاهرتز، توانایی رهایش دارو افزایش مییابد.