ترمیم میلین با استفاده از پیوند سلولهای بنیادی عصبی در نخاع موش صحرایی مدل تخریب غلاف میلین
چکیده
هدف: هدف از این مطالعه، تمایز سلولهای استرومایی مغز استخوان به سلولهای بنیادی عصبی، سپس ترمیم غلاف میلین توسط این سلولهای بنیادی عصبی است. مواد و روشها: در این تحقیق سلولهای استرومایی مغز استخوان، از استخوان فمور و تیبیای موش صحرایی بالغ نژاد اسپراگو- داولی جداسازی و پس از پاساژ سوم با استفاده از نشانگر فیبرونکتین و cd31 تحت تجزیه و تحلیل ایمونوسیتوشیمی قرار گرفتند. پس از تمایز سلولهای استرومایی مغز استخوان به سلولهای بنیادی عصبی هویت سلولها توسط فاکتور نستین و نوروفیلامنت 68 تأیید شد. در نخاع موش صحرایی ضایعهای در قطعه t13توسط اتیدیوم بروماید ایجاد شد و پس از گذشت سه روز سلولهای بنیادی عصبی در محل ضایعه به صورت مستقیم پیوند شدند. سه هفته بعد از پیوند، میزان ترمیم میلین در نخاع توسط رنگآمیزی لوکسال فست بلو ارزیابی شد. نتایج: سلولهای استرومایی مغز استخوان پس از پاساژ سوم پروتئین فیبرونکتین را به میزان 65/2 ± 7/94 بیان کردند و پس از تمایز آنها به سلولهای بنیادی عصبی این سلولها نسبت به نشانگرهای نوروفیلامنت 68 (94/0 ± 55/84) و نستین (64/0 ± 15/86) واکنش مثبت نشان دادند در حالی که بیان فیبرونکتین کاهش یافت. سه روز پس از تزریق اتیدیوم بروماید در نخاع موش صحرایی، برای ایجاد مدل تخریب میلین ضایعهای به طول 43/39 ± 36/1336 میکرومتر ایجاد شد و ترمیم در میلین سه هفته پس از پیوند سلولهای بنیادی عصبی مشهود بود. نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان میدهد که سلولهای بنیادی عصبی مشتق از سلولهای استرومایی مغز استخوان پس از پیوند مستقیم در نخاع، قادرند تخریب میلین را در ستون خلفی ترمیم کنند؛ بنابراین این سلولها در درمان بیماریهای سیستم عصبی از قبیل ضایعات نخاعی مؤثر هستند.