مقایسه تأثیر دو ترکیب آلومینیمی همراه با dna واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین ۱ توکسوپلاسما گوندیی سویه rh به‏منظور ایمنی‏زایی و سنجش میزان بقا در مقابل عفونت توکسوپلاسمایی در مدل حیوانی
zahra eslami rad، asistant professor, department of parasitology, faculty of medicine, arak university of medical sciences, arak, iran abdolhassein dalimi، professor, department of parasitology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran fatemeh ghaffarifar، associated professor, department of parasitology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran zohreh sharifi، asistant professor, research center of iranian blood transfusion organization, tehran, iran
چکیده
هدف: توکسوپلاسموزیس یک بیماری انگلی شایع در سراسر دنیا است که میتواند منجر به عوارض شدید در انسان و حیوان شود. تاکنون انواع مختلفی از dna واکسنها که حاوی یک یا چند آنتیژن این انگل بوده علیه آن مورد آزمایش قرار گرفته است که برخی از آنها مقاومت نسبی ایجاد نمودند. در این مطالعه dna واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما گوندیی به همراه آلومینیم فسفات و آلوم بهعنوان آدجوانت معدنی استفاده شد و تأثیر آن مقایسه شد. مواد و روشها: گروههای مختلف موشهای balb/c به تنهایی با پلاسمید بیانی حاوی راپتری پروتئین 1 (pcrop1) یا همراه با آلومینیم فسفات و آلوم ایمنیزایی شده و سپس شاخصهای ایمنولوژیک شامل تکثیر لنفوسیتهای طحالی، سایتوکینها، آنتیبادیها و میزان بقا در این موشها اندازهگیری و مقایسه شد. نتایج: در گروهی که dna واکسن حاوی راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما همراه با آلوم تجویز شده بود، پاسخ ایمنی هومورال و سلولی (نوع th1) قویتر از گروهی بود که همین dna واکسن را همراه با آلومینیم فسفات دریافت کرده بود. ولی در گروهی که dna واکسن حاوی راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما به تنهایی تجویز شده بود، پاسخهای ایمنی از هر دو گروه مذکور بالاتر بود. بعد از چالش موشها، میزان بقا در گروههایی که dna واکسن مذکور را همراه با آلوم یا به تنهایی دریافت نموده بودند بهطور معنیدار افزایش یافت ولی میزان بقا در گروهی که همین dna واکسن را همراه با آلومینیم فسفات دریافت نموده بود، افزایش چشمگیری نشان نداد (05/0p≤) نتیجهگیری: نتایج بررسی حاضر نشان داد که آلوم و آلومینیم فسفات توانایی بالقوه برای افزایش تأثیر dna واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما گوندهای را ندارد.