ارزیابی کمّی بیان ناقلین درون‏دهی و برون‏دهی ایماتیب در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن (cml)
saeid solali، department of hematology, faculty of medical science, tarbiat modares university, tehran, iran saeid kaviani، assistant professor, department of hematology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran p.o.code: 1411713116 ali akbar movassaghpuor، assistant professor, hematology and oncology research center, tabriz university of medical science, tabriz, iran mohammad reza ali-parasti، department of immunology, faculty of medical science, tabriz university of medical science, tabriz, iran masoud soleimani، assistant professor, department of hematology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran mehrdad noruzinia، assistant professor, department of hematology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran saeid abroun
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
هدف: در این مطالعه بیان ژنهای mdr1 و hoct1 در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن و افراد طبیعی با استفاده از rt-real time pcr مطالعه شد. مواد و روشها: برای ارزیابی بیان ژن از سیستم real-time pcr با syber green master-mix استفاده شد. از تعداد 30 بیمار مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن و 27 فرد سالم نمونهگیری شد. نتایج real time-pcr به روش سنجش نسبی ارزیابی شد. نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که mdr1 افزایش بیان معنیداری در گروه بیماران تحت درمان با ایماتیب دارد و این افزایش با پیشرفت بیماری مرتبط است و در فازهای تسریع کننده و بلاستیک در مقایسه با فاز مزمن بیماری، افزایش بیان mdr1 مشاهده میشود. در مقابل بیان hoct1 تغییر معنیداری نسبت به گروه طبیعی نداشت. نتیجهگیری: افزایش بیان mdr1 در غشای سلول سرطانی باعث کاهش غلظت داخل سلولی دارو شده و فعالیت تیروزین کیناز bcr-abl مهار نشده و سلول به حالت سرطانی باقی مانده و دچار مرگ برنامهریزی شده نمیشود و بیماری به طرف فاز تسریع شده و بلاستیک پیشرفت میکند. همچنین تغییرات در بیان hoct1 بهعنوان ناقل دروندهی داروی ایماتیب میتواند بر غلظت داخل سلولی دارو و در نهایت، بر نتیجه درمان تأثیرگذار باشد که در این مطالعه بیان ژن hoct1 متغیر بود و تغییرات معنیداری مشاهده نشد.