بررسی منحنی های شکست بستر ستون برای حذف منگنز از محیط های آبی با استفاده از ماسه
چکیده
فلزات سنگین غیرقابل تجزیه بوده و می توانند در بافت های زنده بدن تجمع یابند، بنابراین با تجمع در سرتاسر زنجیره غذایی به سهولت در بدن انسان جذب می شوند. از میان این فلزات منگنز به عنوان آلاینده مورد مطالعه قرار گرفت. هدف این تحقیق بررسی حذف منگنز از محیط آبی با استفاده از ستون بستر ثابت از ماسه بادی دشت سیستان است. متغیرهای سرعت جریان، غلظت اولیه منگنز و ارتفاع بستر و تأثیر آنها بر منحنی های شکست ستون مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا ماسه بادی به عنوان جاذب از دشت سیستان جمع آوری شد و سپس ذرات با اندازه های بین 125 تا 150 میکرون انتخاب شد. برای تهیه محلول ذخیره از تیترازول منگنز (ساخت کارخانه مرک آلمان) استفاده شد. برای حذف منگنز تحت جریان پیوسته، از ستونی شیشه ای با ارتفاع 50 سانتیمتر و قطر 3 سانتیمتر به عنوان راکتور با جریان ثقلی و بستر ثابت مورد استفاده قرار گرفت. به منظور انتقال یون فلزی منگنز از ورودی به ستون، از شیلنگ های پلاستیکی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که حداکثر بازده جذب منگنز با ماسه بادی در ph معادل 4، برابر 5/71% است. همچنین، نتایج تحقیق نشان داد که جذب سطحی منگنز در ستون بستر ثابت با استفاده از ماسه بشدت به دبی جریان، غلظت اولیه و ارتفاع بستر وابسته است. نتایج آزمایش نشان داد که زمان شکست با افزایش دبی جریان و غلظت اولیه، افزایش می یابد، همچنین ظرفیت جذب با افزایش ارتفاع ستون افزایش می یابد. ارزیابی مشخصه های ستون بستر نشان داد که مدل زمان سرویس بستر خالی از تطابق خوبی با داده های آزمایشگاهی برخوردار است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- هادی کیانی — دانشگاه زابل،کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب
- شایان شامحمدی — دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه زابل
- مهدی هادی — دانشگاه علوم پزشکی تهران ، مربی مرکز تحقیقات کیفیت آب