بررسی تأثیر استفاده از دستگاه کیگل ماستر و ورزش کیگل بر بی اختیاری ادراری زنان در سنین باروری و مقایسه آنان
چکیده
زمینه و هدف: بی اختیاری ادراری در زنان مشکل شایعی محسوب می گردد که می تواند بر کیفیت زندگی آن ها مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر ورزش های کف لگن (کیگل) به تنهایی یا با استفاده از دستگاه تقویتی عضلات کف لگن )کیگل ماستر) بر بی اختیاری استرسی و مختلط ادراری زنان و مقایسه آنان صورت گرفت.روش کار: در این کارآزمایی بالینی 91 زن مبتلا به بی اختیاری ادراری استرسی و مختلط به صورت تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند. گروه مداخله(41 نفر) از دستگاه استفاده کردند. گروه کنترل (50 نفر) ورزش های کف لگن (کیگل) را انجام دادند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss v.11 تجزیه و تحلیل شد و از آزمون های t زوج، t مستقل، ویلکوکسون و من ویتنی برای بررسی تأثیر روش ها بر بی اختیاری ادرار استفاده شد.یافته ها: 85 زن برنامه ورزش های کف لگن را تا انتهای ماه سوم انجام دادند ( 46 نفر در گروه کنترل یعنی ورزش به تنهایی و 39 نفر در گروه مداخله یعنی استفاده از وسیله تقویتی کیگل ماستر). قدرت عضلات کف لگن و توانایی شرکت افراد در فعالیت های اجتماعی، یک و سه ماه بعد در دو گروه از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشت. تفاوت معنی داری میان کیفیت زندگی دو گروه، یک و سه ماه بعد با استفاده از سه پرسشنامه (incontinence quality of life (iqol، (iiq) incontinence impact questionnaire و ((udi distress inventory urogenital وجود نداشت. ولی شدت مشکل بی اختیاری ادراری(007/0 p=) 3 ماه بعد از انجام ورزش های کف لگن در دو گروه از نظر آماری اختلاف معنی داری داشت. آزمون تی زوج بیانگر وجود بهبود معنی دار در کیفیت زندگی از نظر قدرت عضلات کف لگن (000/0 p=)، توانایی شرکت افراد در فعالیت های اجتماعی (000/0 p=)، شدت مشکل بی اختیاری ادراری(000/0 p=) و تعداد دفعات بی اختیار ادراری (000/0 p=) با هر سه پرسشنامهiqol، iiq و udi در هردو گروه سه ماه بعد از انجام مطالعه بود.نتیجه گیری: ورزش های کف لگن با یا بدون استفاده از دستگاه تقویتی در بهبود افراد مبتلا به بی اختیاری ادراری استرسی و مختلط مؤثر می باشد ولی دو روش بایکدیگر تفاوت واضح ندارند