بررسی آثار طولانی مدت صدمات بهره برداری بر کیفیت درختان باقی مانده در جنگل ناو اسالم گیلان
چکیده
در این تحقیق وضعیت زخم های ایجاد شده در تنۀ درختان باقی مانده در جنگل در اثر قطع و چوب کشی پس از گذشت 12 سال در سری یک ناو اسالم گیلان بررسی شد. نتایج نشان داد، از کل زخم های بررسی شده 1/67 درصد بسته، 0/18 درصد باز بدون پوسیدگی، 7/10 درصد باز با پوسیدگی بودند و فقط 2/4 درصد به نابودی درخت منجر شده بودند. عوامل اندازه، شدت و محل زخم ها، همچنین قطر برابرسینۀ درختان صدمه دیده در وضعیت زخم ها تأثیر معنی دار داشتند. 6/90 درصد زخم های کوچک تر از 100 سانتی متر مربع بسته بودند، اما 50 درصد زخم های بزرگ تر از 1001 سانتی متر مربع به پوسیدگی و 9/40 درصد آن ها به نابودی درخت منجر شده بودند. زخم های با شدت خراش سطحی به پوسیدگی منجر نشده بودند. فراوانی زخم های باز با پوسیدگی در ناحیۀ کنده و ریشه بیش تر از قسمت های بالای تنۀ درختان بود. بیش ترین فراوانی زخم های بسته شده در درختان با قطر برابرسینۀ 41 تا 60 سانتی متر و بیش ترین فراوانی زخم های باز با پوسیدگی در درختان قطورتر از 81 سانتی متر مشاهده شد. اکثر درختان نابود شده دارای قطر برابرسینۀ کم تر از 20 سانتی متر و دارای زخم های عمیق در ناحیۀ ریشه و کنده بودند. نتایج این تحقیق نشان داد با گذشت زمان صدمات بهره برداری بر درختان باقی مانده افزایش یافته و حدود یک سوم زخم ها ترمیم نیافته و به پوسیدگی و نابودی درختان منجر شده است. بنابراین، در مدیریت تک گزینی به حداقل رساندن صدمات بهره برداری به درختان باقی مانده باید به منزلۀ یکی از اهداف اساسی به آن توجه شود.