بررسی فراوانی ترومبوز ورید عمقی و عوامل خطر آن در بیمارانی که تحت اعمال جراحی مغز و اعصاب قرار می گیرند
چکیده
زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی فراوانی ترومبوز ورید عمقی (deep vein thrombosis-dvt) و عوامل خطرساز آن در بیمارانی است که تحت جراحی مغز و اعصاب قرار می گیرند. روش کار: در یک مطالعه از نوع مقطعی، 590 بیمار بالغ که به طور متوالی در بخش جراحی مغز و اعصاب بیمارستان فیروزگر در سال های 1385 تا 1389 تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، وارد شدند. سپس در هنگام ترخیص همه بیماران تحت داپلر سونوگرافی اندام تحتانی قرار می گرفتند تا وجود یا عدم وجود dvt در آن ها مشخص گردد. سپس عوامل خطر ساز در آن ها بررسی شد. برای مقایسه داده های کمی در دو گروه غیر وابسته، از آزمون independent samples t-test استفاده شد و برای مقایسه داده های کیفی نیز از آزمون کای دو یا دقیق فیشر به تناسب استفاده شد. مقدار عدد p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. از spss v.16.0 نیز استفاده شد. یافته ها: فراوانی dvt در بیماران بخش جراحی اعصاب ٤١/٢٠ % (با محدوده اطمینان 95% از ١٤/١٧% تا ٦٨/٢٣%) بود. فراوانی بیماران با سن < 40 سال، بیماران با پاراپارزی، بیماران با تومورهای بدخیم مغز و نخاع، بیماران با سابقه dvt، سابقه مصرف سیگار، استفاده از ocp یا بارداری، نارسایی قلبی و فراوانی بیماران با علائم dvt به میزان معنی داری در گروه dvt بالاتر بود. همچنین میانگین bmi، میانگین طول مدت جراحی و استراحت مطلق پس از جراحی در بیماران با dvt به میزان معنی داری طولانی تر بود.نتیجه گیری: فراوانی کلی dvt پس از عمل در جمعیت مورد مطالعه در این مطالعه از نتایج به دست آمده با نتایج سایر مطالعات تفاوت چشمگیری ندارد و گروه با خطر بالا مشابه هستند. بیشتر این موارد تحت بالینی هستند و به صورت بالقوه می توانند حیات بیماران را تهدید نمایند. با توجه به فراوانی نسبتاً بالای dvt در این دسته از بیماران به نظر می رسد انجام سونوگرافی داپلر در بیماران با یکی از عوامل خطر بالا می تواند در کشف و درمان به موقع dvt موثر باشد.