بررسی اثرات افزودن کلونیدین به مقدار اولیه بوپیواکایین در بلوک سوپراکلاویکولار با کارگذاری کاتتر در اعمال جراحی اندام فوقانی
چکیده
زمینه و هدف: داروهای کمکی متعددی به منظور تشدید اثرات بلوک حسی و حرکتی در بی حسی موضعی به کار رفته اند. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات بلوک حسی و حرکتی و عوارض افزودن کلونیدین به محلول بوپیواکایین 5/0% در بلوک�سوپراکلاویکولار با کارگذاری کاتتر در اعمال جراحی اندام فوقانی بوده است.روش کار: شصت بیمار 20 تا 60 ساله که برای جراحی اندام فوقانی کاندید عمل بودند در این کارآزمایی بالینیِ تصادفی ودوسوکور، تحت بلوک�مداوم�سوپراکلاویکولار با استفاده از دستگاه عصب یاب در دو گروه قرار گرفتند. محلول بی حسی در گروه شاهد حاوی 25 میلی لیتر بوپیواکایین 5/0% (b) و در گروه مورد 25 میلی لیتر بوپیواکایین 5/0% که حاوی 75 میکروگرم کلونیدین�(گروه بوپیواکایین�–�کلونیدین، bc ) نیز بود. سپس، کاتتر برای تزریقات بعدی گذاشته شد. در صورت بازگشت احساس درد، 5 میلی لیتر بوپیواکایین 5/0%�از طریق کاتتر تزریق می شد، و برای ایجاد آرامبخشی یا بی دردی کافی از میدازولام یا سوفنتانیل وریدی استفاده می گردید. شروع بلوک کامل حسی و حرکتی، دفعات تجویز بوپیواکایین از طریق کاتتر سوپراکلاویکولار، و نیز تجویز وریدی میدازولام و سوفنتانیل در طول عمل، عوارض در حین جراحی، مدت بی حسی و بلوک حرکتی تا بعد از عمل، اولین زمان درخواست مسکن بعد از عمل، و نیز مشخصات فردی بیماران جمع آوری گردید.از آزمون�کولموگروف اسمیرنوف�برای بررسی�نرمال بودن توزیع متغیرهای کمی، که�در صورت توزیع نرمال،�از آزمون t و در غیر این صورت از آزمون من ویتنی استفاده شد. از آزمون کای دو (chi2) برای ارزیابی متغیرهای کیفی استفاده گردید. اطلاعات به صورت میانگین ± انحراف استاندارد (mean±sd) ارائه شده و محاسبات آماری به وسیلهv.12 spss انجام گرفته است.یافته ها: دو گروه از نظر اطلاعات دموگرافیک مشابه همدیگر بودند و از نظر طول مدت جراحی و بیهوشی اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. شروع بلوک کامل حسی و حرکتی در گروه�بوپیواکایین�–�کلونیدین سریع تر از گروه بوپیواکایین بود (01/0>p). دفعات تجویز بوپیواکایین از طریق کاتتر سوپراکلاویکولار، و نیز تجویز وریدی میدازولام و سوفنتانیل بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت. طول مدت بی حسی و مدت بلوک حرکتی (تا پس از پایان عمل)�در گروه�بوپیواکایین�–�کلونیدین طولانی تر از گروه بوپیواکایین بود�(0001/0>p). موارد بروز عوارض در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت. اولین زمان درخواست مسکن بعد از عمل� در گروه بوپیواکایین�–�کلونیدین طولانی تر از گروه بوپیواکایین بود (0001/0>p).نتیجه گیری: افزودن 75 میکروگرم کلونیدین به بوپیواکایین 5/0% برای انجام بلوک سوپراکلاویکولار باعث تشدید اثرات بلوک حسی و حرکتی و به تاخیر انداختن زمان درخواست مسکن بعد از عمل بدون افزایش بروز عوارض شده، و می تواند دارای جایگاه مناسبی برای افزودن به این محلول بی حس کننده موضعی باشد.