بررسی وجود ژن caga در سویه های هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیمـاران دچار مشکلات گوارشی فوقانی با روش pcr

زینب پورقاسم، z pourghasem faculty of basic sciences, islamic azad university lahijan branch, lahijan, iranدانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران فریبرز منصور قناعی، f mansour- ghanaei guilan university of medical sciencesمرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران محمد فائزی، m faezi faculty of basic sciences, islamic azad university lahijan branch, lahijan, iranدانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران خسرو عیسی زاده، kh isazadeh faculty of basic sciences, islamic azad university lahijan branch, lahijan, iranدانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران

چکیده

چکیده مقدمه: هلیکوباکتر پیلوری عامل اصلی بیماری های گوناگون گوارشی است. برپایه دلایل تنوع پیامد عفونت هلیکوباکتر پیلوری ممکن است با اختلاف در ژنوتیپ یا بیان عوامل بیماری زایی وابسته به باکتری و همچنین عوامل محیطی و میزبان در سویه های هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران vaca و caga مرتبط باشند. هدف: بررسی فراوانی ژن caga درسویه های هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیمـاران دچار مشکلات گوارشی فوقانی بود. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی– توصیفی بر 127 بیمار مراجعه کننده به درمانگاه گوارش مرکزتحقیقات گوارش وکبد استان گیلان انجام شد که فراوانی ژنcaga در50 مورد هلیکوباکترپیلوری جداشده با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمر از (pcr) بررسی شد. آزمون آماری مورد استفاده مجذور کای بود. نتایج: از نمونه های بررسی شده در 50 مورد باکتری به روش کشت جداشد. پس از pcr فراوانی ژن caga در سویه های مرتبط با بیماران گاستریت آنترال خفیف، گاستریت اروزیو، زخم دئودنوم و زخم معده به ترتیب 7/85%، 3/64% ، 100% و 100% بود و تفاوت معنی داری در همـراهی این ژن با سویه های جدا شده از بیماران گاستریت اروزیو وجود داشت (05/0p<) اما این تفاوت در مورد سویه های جدا شده از بیماران گاستریت آنترال خفیف، زخم دئودنوم و زخم معده معنی دار نبود. نتیجه گیری: هلیکوباکتر پیلوری با ژنcaga در بیماران دچار زخم معده و زخم دئودنوم بیشتر است.