شیوع عوامل خطرزای قلبی- عروقی در بیماران دیابتی کرمان و ارتباط آن با مصرف اوپیوم

نجمه رحیمی، n rahimi internal medicine group, kerman university of medical sciences, kerman, iranگروه داخلی بیمارستان افضلی پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران محمد حسین گذشتی، m.h gozashti internal medicine group, kerman university of medical sciences, kerman, iranگروه داخلی بیمارستان افضلی پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران حمید معرفتی، h marefati sport physiology, faculty of physical education and sport sciences, shahid bahonar university. and; physiology research center, kerman university of medical sciences, kerman, iranمرکز تحقیقات فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران کاظم رهنما، k rahnama guilan university of medical sciences, rasht, iranپزشک عمومی، پژوهشگر، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ایرج آقایی، i aghaei kerman neuroscience research center, neuropharmachology institute, kerman university of medical sciences, kerman, iran, guilan road trauma research center, guilan university of medical sciences, rasht, iranمرکز تحقیقات علوم اعصاب کرمان، پزوهشکده نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان ایران- مرکز تحقیقات تروما جاده ای گیلان ، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران محمود موسی زاده، m moosazadeh candidate in epidemiology, research center for modeling in health, institute of future studies in health, kerman university of medical sciences, kerman, iranمرکز تحقیقات مدلسازی در سلامت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

چکیده

چکیده مقدمه: دیابت عامل خطر مهم ابتلای قلبی- عروقی معرفی شده و از طرفی باور عمومی جامعه در مورد تأثیر درمانی اوپیوم بویژه بر بیماری های متابولیک زمینه شیوع مصرف آن را در جامعه فراهم کرده که نیاز به شناخت مشکلات بهداشتی شایع در این مناطق را می طلبد. هدف: تعیین میزان شیوع عوامل خطرزای قلبی- عروقی در بیماران دیابتی کرمان و نیز تأثیر اوپیوم بر این عوامل به عنوان یک عادت اجتماعی در برخی افراد جامعه مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی به صورت مقطعی بر 248 بیمار دیابتی کرمان (203 زن(81%) و45 مرد(19%)با سن 75/9±37/54 سال) انجام شد. اطلاعات با مصاحبه، معاینه فیزیکی، آزمایش ها و اطلاعات موجود در پرونده بیماران در پرسشنامه مخصوص طرح ثبت شد و داده ها به کمک نرم افزار آماری spss آنالیز شد. نتایج: متوسط بیماری 48/7±78/8 سال بود. 7/38% بیماران به فشار خون مبتلا بودند و 6/75% بیماران کنترل نامطلوب قند خون به صورت هموگلوبین گلیکوزیله بیش از 7% داشتند. 6/47% بیماران کلسترول بالای 200، 3/69% تری گلیسرید بالای 150، 8/57% بیماران ldl-c بالای 100، و 7/43% hdl پایین داشتند. شیوع مصرف اوپیوم در بیماران 4/20% بود. شیوع پایین تر هیپرکلسترولمی(05/0p<) و در مقابل شیوع بالاتر فشارخون سیستولی(05/0p<) در معتادان چشمگیر بود. در سایر لیپیدها و کنترل قند خون اختلاف معنی داری بین دو گروه دیده نشد. نتیجه گیری: عوامل خطرزای قلبی- عروقی در بیماران دیابتی شهر کرمان شیوع بالایی دارد و تدابیر پیشگیرانه و بنیادین برای رویارویی با آن بایسته بنظر می رسد. ازسوی دیگر مصرف اوپیوم اثر چشمگیری بر کنترل عوامل خطرزای قلبی- عروقی نشان نداد.