مقاله

مقایسه نتایج لقاح آزمایشگاهی در دو گروه بیماران مبتلا به نشانگان تخمدان پلی کیستیک

مرضیه مهرافزا، m mehrafza infertility research center, mehr medical center, rasht, guilan, iranمرکز تحقیقات ناباروری، موسسه فناوری های نوین پزشکی مهر رشت، گیلان، ایران آزاده رئوفی، a raoufi infertility research center, mehr medical center, rasht, guilan, iranمرکز تحقیقات ناباروری، موسسه فناوری های نوین پزشکی مهر رشت، گیلان، ایران پروانه عبدالهیان، p abdollahian infertility research center, mehr medical center, rasht, guilan, iranمرکز تحقیقات ناباروری، موسسه فناوری های نوین پزشکی مهر رشت، گیلان، ایران زهرا نیکپوری، z nikpouri infertility research center, mehr medical center, rasht, guilan, iranمرکز تحقیقات ناباروری، موسسه فناوری های نوین پزشکی مهر رشت، گیلان، ایران مهری نصیری، m nasiri infertility research center, mehr medical center, rasht, guilan, iranمرکز تحقیقات ناباروری، موسسه فناوری های نوین پزشکی مهر رشت، گیلان، ایران احمد حسینی، a hosseini infertility research center, mehr medical center, rasht, guilan, iranمرکز تحقیقات ناباروری، موسسه فناوری های نوین پزشکی مهر رشت، گیلان، ایران

چکیده

مقدمه: بیماران دچار نشانگان تخمدان پلی کیستی (polycystic ovary syndrome) (pcos)، به دلیل حساسیت بالا به برانگیختگی تخمدان در درمان های ناباروری در ریسک بالاتر ابتلای به نشانگان تحریک بیش از حد تخمدان (ovarian hyperstimulation syndrome) (ohss) پس از تزریق هورمون گونادوتروپین جفتی انسان (human chorionic gonadotropin) (hcg) قرار دارد. یکی از روش های کاهش احتمال بروز این نشانگان، کاهش دوز hcg است. هدف: بررسی تأثیر کاهش دوز hcg بر نتایج لقاح آزمایشگاهی (in vitro fertilization) (ivf) در pcos با تحریک کنترل شده تخمدان ‏ مواد و روش ها: در مطالعه ای گذشته نگر، تنها بیماران pcos که در آنها روش آهسته رهش آگونیست ‏gnrh‏ با تجویز مقدار کاهش یافته ی 3/1 ‏دوز ‏استاندارد بکار رفته بود (39 بیمار) ارزیابی شدند. تحریک تخمدان با گنادوتروپین یائسگی انسان (human menopausal gonadotropins) (hmg) ‎‏آغاز و توسط هورمون محرک فولیکولی نوترکیب (recombinant follicle stimulating hormone) (‏rfsh‏) ‏ادامه یافت. برای القای بلوغ نهایی اووسیت ها، براساس تعداد فولیکول های آنترال در نمای اولتراسون و میزان استرادیول (estradiol) (e2) بیماران به دو گروه تقسیم شدند، در گروه اول 5000 واحد و در گروه دوم 10000 واحد hcg تجویز شد. سپس، متغیرهای پایه و مربوط به تحریک در دو گروه نامبرده بررسی شد. نتایج: به غیر از افزایش معنی دار تعداد آمپول های گنادوتروپین در گروه دریافت کننده 10000 واحد hcg، دیگر متغیرهای بررسی شده سن، شاخص توده بدنی (body mass index) (bmi)، هورمون لوتئینی (luteinizing hormone) (lh)، قند خون ناشتا (fasting blood sugar) (fbs)، کلسترول، پرولاکتین، پرمویی، مدت دوره قاعدگی، تحریک تخمدان، میزان استرادیول در روز تزریق hcg و کسب شده، تعداد اووسیت های مرحله متافاز دو، تعداد جنین های انتقال یافته، میانگین نمره کیفیت جنین های انتقالی، ohss، نرخ لانه گزینی ادامه دار، میزان حاملگی بیوشیمی و سقط جنین و تولد زنده در دو گروه تفاوت معنی دار نشان نداد. میزان e2 در روز تزریق hcg، تعداد همه اووسیت های کسب شده و اووسیت های مرحله متافاز دو در گروه دریافت کننده 5000 واحد hcg ، بیشتر بود. افزایش میزان لانه گزینی ادامه دار، حاملگی بیوشیمیایی و تولد زنده در گروه دریافت کننده 10000 واحد hcgدیده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد کاهش دوز hcg در بیماران pcos با تحریک کنترل شده تخمدان آهسته رهش و 3/1 دوز استاندارد آگونیست ‏gnrh، باعث کاهش نرخ لانه گزینی و نتایج ivf می شود.

اسناد مشابه