اختلال اضطراب- افسردگی در بیماران دچار سندرم روده تحریک پذیر
محمد جعفر مدبرنیا، m.j modabernia shafa hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranرشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان شفا علی ایمانی، a imani shafa hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranرشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان شفا سید علیرضا میرصفای مقدم، s.a.r mirsafaye moghaddam shafa hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranرشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان شفا فریبرز منصور قناعی، f mansour ghanaei gastrointestinal and liver diseases research center (gldrc) razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranرشت، ، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد مسیح صدیق رحیم آبادی، m sedigh rahim abadi gastrointestinal and liver diseases research center (gldrc) razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranرشت، ، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد محمود محمود یوسفی مشهور، m yosefi mashhour gastrointestinal and liver diseases research center (gldrc) razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranرشت، ، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد فرحناز جوکار
چکیده
چکیده مقدمه: اختلال روانپزشکی در بیماران دچار سندرم روده تحریک پذیر(ibs) شایع است ولی فراوانی آن در جوامع مختلف متفاوت است. هدف: تعیین فراوانی اختلال روانپزشکی (اضطراب – افسردگی) در بیماران دچار ibs در استان گیلان(رشت). مواد و روش ها: در یک مطالعه مقطعی، 256 بیمار ibs که معیارهای rom iii را داشتند، انتخاب و از نظر اختلال روانپزشکی در دو مرحله ارزیابی شدند. در مرحله اول، افراد با پرسشنامه ghq28 غربال شدند. در مرحله دوم، کسانی که نمره معادل یا بیش از 23 کسب کرده بودند با مصاحبه نیمه ساختار یافته روانپزشکی ارزیابی شدند و متغیرهای جمعیت شناختی آنها از قبیل سن، جنس، تاهل، میزان تحصیل و اشتغال در پرسشنامه ای که به همین منظور طراحی شده بود ثبت شد. 05/0>α از نظر آماری معنی دار تلقی شد. نتایج: از 256 نفر دچار ibs، 30 نفر ( 7/11%) بدون علایم یا نشانه های روانپزشکی بودند و 226 نفر، (83 مرد و 143زن) درجه هایی از مشکلات روانپزشکی داشتند. پس از مصاحبه نیمه ساختاریافته روانپزشکی، 190 نفر (2/74%) دچار اضطراب– افسردگی بودند. ]89 نفر اختلال اضطرابی، 41 نفر اختلال افسردگی و 60 نفر هم ابتلایی اختلال اضطراب- افسردگی[. در اختلال اضطرابی، اختلال اضطراب فراگیر (7/53%) و در اختلال افسردگی، دیس تایمی (5/53%) بیشترین فراوانی را داشت. در مقایسه بیماران با اختلال اضطراب- افسردگی (190نفر) و افراد نرمال (66 نفر)، جنس (019/0p=)، شغل (002/0 p=) و شدت ibs (001/0 p<) تفاوت های آماری معنی دار نشان داد. نتیجه گیری: اگرچه نیاز به مطالعه آتی برای تعیین ارتباط متغیرهای جمعیت شناختی و انواع ibs با اختلال روانپزشکی وجود دارد ولی به نظر می رسد که توجه به این اختلال روانپزشکی در بیشتر بیماران ibs در درمان آنها کمک کننده باشد.
پیشزمینه و هدف: سندرم روده تحریکپذیر، یک اختلال عملکردی دستگاه گوارش است که عوامل روانشناختی ازجمله اضطراب، در تحریک و تشدید آن نقش بسزایی دارند. پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی نوروفیدبک بهعنوان درمانی روانشناختی، در کاهش اضطراب و شدت علائم بیماران با سندرم روده تحریکپذیر،
� زمینه و هدف : بیماری سلیاک بیماری گوارشی است که عوامل ژنتیکی در بروز آن دخیل می&rlmباشند. مطالعه حاضر با هدف تعیین HLA DQ2 و HLADQ8 در بیماران با سرولوژی مثبت سلیاک تشخیص داده شده در بین بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر انجام گرفت. � روش کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی مقطع
مقدمه: برخی ازبیماران دارای سندرم روده تحریک پذیر از مشکلات اضطراب و افسردگی رنج میبرند و این حاالت به افزایش درد آنان و کاهش کیفیت زندگی شان منجر میشود. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی "تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای"، بر درد، کیفیت زندگی مرتبط با سامت، اضطراب و افسردگی بیماران دا
مقدمه سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یکی از مشکلات شایع گوارشی می باشد و حدود یک چهارم مراجعین به متخصصین گوارش را تشکیل می دهد. چندین مطالعه کنترل شده تاثیر بعضی از داروهای ضد افسردگی در درمان این بیماری را مورد بررسی قرار داده اند ولی مطالعاتی که اثرات این داروها را مورد مقایسه و
مقدمه br> سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یکی از مشکلات شایع گوارشی می باشد و حدود یک چهارم مراجعین به متخصصین گوارش را تشکیل می دهد. چندین مطالعه کنترل شده تاثیر بعضی از داروهای ضد افسردگی در درمان این بیماری را مورد بررسی قرار داده اند ولی مطالعاتی که اثرات این داروها را مورد مقایس