بررسی اثر دیازینون بر آنزیم های آنتی اکسیدان و پراکسیداسیون لیپیدهای مغز موش صحرایی
چکیده
زمینه و هدف:�ارگانوفسفره ها سبب افزایش تولید رادیکالهای آزاد و تخریب سیستم آنتی اکسیدانت بدن می گردند. دیازینون یکی از گسترده ترین ارگانوفسفره هایی است که امروزه در�کشاورزی بکار می رود. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر دیازینون روی سیستم اکسیدان- آنتی اکسیدان مغز موش صحرایی است.روش کار: در�مطالعه�تجربی�حاضر�موش های صحرایی�نر�نژاد�ویستار به صورت تصادفی در 4�گروه�قرار گرفتند:�گروه کنترل (روغن ذرت بعنوان حلال دیازینون)�و�سه گروه�آزمایش که دیازینون را در دوزهایmg/kg 30، 50 و 100 بصورت داخل�صفاقی دریافت کردند. 24 ســاعت�پس�از�تزریق،�حیوانات�با�اتر بیهوش و�بافت�مغز�جدا�گردید. بعد از هموژنه کردن بافت مغز،�فعالیت�آنزیم های ســوپراکســیددیسموتاز (sod)، کاتالاز (cat)، گلوتاتیون s- ترانسفراز (gst) و لاکتات دهیدروژناز (ldh) و�میزان�گلوتاتیون (gsh) و�مالون�دی�آلدئید (mda) توسط روش های بیوشیمیایی اندازه گیری شد. معنی دار بودن نتایج توسط آنالیز واریانس (anova) به همراه تست توکی تعیین شد.یافته ها: به�دنبال�تجویز دیازینون، فعالیت آنزیم های sod، gst و ldh در دوزهای بیشتر از mg/kg 50 در مقایسه با کنترل بطور معنی داری افزایش یافت، در حالیکه میزان�فعالیت�آنزیم cat تغییر معنی داری را نشان نداد. همچنین کاهش میزان گلوتاتیون مغز در دوزهای بیشتر از mg/kg 50 دیازینون مشاهده شد. میزان mda فقط در دوز mg/kg 100 در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری را نشان داد.نتیجه گیری:�نتایج این مطالعه پیشنهاد می کند که دیازینون احتمالاً باعث تولید رادیکال های آزاد شده و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت ناشی از افزایش ظرفیت سم زدایی بافت مغز می باشد. کاهش gsh نشاندهنده نارسایی سیستم دفاعی آنتی اکسیدانت برای مقابله با رادیکال های آزاد است و افزایش mda با پراکسیداسیون غشای مغز همراه است که در نهایت ممکن است منجر به آسیب اکسیداتیو بافت مغز گردد