مقایسه پاسخ به برنامه بازتوانی قلب (تمرین همزمان مقاومتی و استقامتی) در مردان و زنان دچار بیماری عروق کرونر
رامین شعبانی، r shabani . department of sport sciences, science and research unit, islamic azad university, tehran, iranتهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی عباسعلی گائینی، a.a gaeini . department of sport sciences, tehran university, tehran, iranتهران، دانشگاه تهران، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی محمدرضا نیکو، m.r nikoo welfare & rehabilitation sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه طب فیزیکی و توانبخشی حجت ا... نیکبخت، h nikbackt . department of sport sciences, science and research unit, islamic azad university, tehran, iranتهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی مجید صادقی فر، m sadegifar department of statistics, bo ali sina university, hamadan, iranهمدان، دانشگاه بوعلی سینا، گروه آمار
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
چکیده مقدمه: اهمیت نوتوانی قلب پس از سکته قلبی مورد توافق عموم است. افزایش ظرفیت جسمی در نوتوانی بیماران قلبی مهم است. بنابراین، اندازه گیری تحمل ورزشی در این بیماران قبل و پس از برنامه نوتوانی با استفاده از معیار اندازه گیری عینی امر مهمی به حساب می آید. هدف: مقایسه تاثیر برنامه بازتوانی قلب (تمرین همزمان استقامتی – مقاومتی) بر میزان تحمل ورزش در بیماران زن و مرد دچار بیماری عروق کرونری. مواد و روش ها: از 40 بیمار قلبی داوطلب، 20 نفر (10زن با میانگین سنی 44/5±5/54 و10 مرد با میانگین سنی 68/7±2/53) که در مرحله دوم نوتوانی قلب قرار داشتند، در برنامه نوتوانی این پژوهش مداخله ایی آینده نگر شرکت کردند. قبل و پس از اتمام دوره بازوانی قلب(شامل تمرین ورزشی به صورت 3 روز در هفته و 24 جلسه با مشاوره تغذیه و مشاوره روانی)، آزمون قدم زدن به مدت 6 دقیقه) 6mwt (minute walking test) و آزمون ورزش (exercise test) انجام و نتایج در دو گروه زن و مرد با هم مقایسه شد. نتایج: هر دو گروه مرد و زن پس از تمرین ورزشی، ظرفیت عملکردی (برحسب آزمون 6mwt) و ظرفیت ورزشی (برحسب آزمون ورزش) به طور معنی دار به برنامه نوتوانی قلب پاسخ دادند. قبل و پس از برنامه نوتوانی قلب هیچ گونه اختلاف معنی دار در نتایج نهایی میزان فاصله طی شده در آزمون 6mwt، ظرفیت ورزشی (مدت زمان تحمل ورزش)، ضربان قلب دوره بازیافتhrr (heart rate recovery)، میزان فشارتولیدیrpp (rate pressure product) در هر دو گروه بهبود بارزی داشت (001/0p≤ ). لیکن اختلاف معنی دار در شاخص های فوق بین زنان و مردان دچار بیماری عروق کرونر بدست نیامد. نتیجه گیری: مردان و زنان احتمالا به طور یکسان از تاثیر تمرین های ورزشی سود می برند
چکیده مقدمه: اهمیت نوتوانی قلب پس از سکته قلبی مورد توافق عموم است. افزایش ظرفیت جسمی در نوتوانی بیماران قلبی مهم است. بنابراین، اندازهگیری تحمل ورزشی در این بیماران قبل و پس از برنامه نوتوانی با استفاده از معیار اندازهگیری عینی امر مهمی به حساب میآید. هدف: مقایسه تاثیر برنامه
هدف تحقیق حاضر عبارت است از بررسی تاثیر تمرینات استقامتی- مقاومتی بر تغییرات هموسیستئین، اینترلوکین-6 و اینترلوکین-10 سرم مردان بیمار قلبی است. بدین منظور38 بیمار که به مراکز درمانی قلب و عروق شهرستان شاهین شهر مراجعه کرده اند، به صورت در دسترس انتخاب شدند. این بیماران همگی افراد
مقدمه: هدف از تحقیق حاضر تعیین آثار تمرین همزمان ( مقاومتی-استقامتی) بر بیان ژن سایتوکاینهای پیش التهابی و ضد التهابی در زنان دیابتی نوع دو بود. روشها: 18 نفر از زنان دیابتی با محدودهی سنی 38-30 سال بهصورت تصادفی انتخاب و در سه گروه تمرین همزمان (سالم 6 نفر)، تمرین همزمان
هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر 8 هفته تمرین ترکیبی بر مقادیر میوستاتین پلاسمایی مردان چاق غیرورزشکار بود. تحقیق حاضر از نوع نیمهتجربی است. به همین منظور 23 مرد چاق غیرورزشکار بهصورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به دو گروه تجربی (12= n) با میانگین سن 06/2 ± 38/21 سال، قد 07/7
مقاله۲۰۱۳نشریه علوم زیستی ورزشیمحمدرضا اسد، جواد وکیلی
هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر 8 هفته تمرین ترکیبی بر مقادیر میوستاتین پلاسمایی مردان چاق غیرورزشکار بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی است. به همین منظور 23 مرد چاق غیرورزشکار به صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به دو گروه تجربی (12= n) با میانگین سن 06/2 ± 38/21 سال، قد 07/7
هدف تحقیق: هدف از انجام این تحقیق تعیین تاثیر هشت هفته برنامه تمرین ترکیبی منتخب بر عملکرد حرکتی مردان مبتلا به MS بود. روش تحقیق: بدین منظور پس از مطالعات مقدماتی، تعداد 20 بیمار مرد مبتلا به MS با میانگین سنی (75/3±45/34 سال)، وزن (45/7±95/71 کیلوگرم)، معیار ناتوانی (54/1±94/2)