بررسی میزان درگیری مغزاستخوان دربیماران جراحی شده سرطان مری
چکیده
چکیده مقدمه: ارزیابی ایمونوهیستوشیمی و واکنش های زنجیره پلی مراز کمّی نمونه های مغز استخوان حاصل ازرزکسیون دنده مبتلایان به سرطان مری نشان می دهد که در بالغ بر 90% موارد، حاوی سلول های بدخیم می باشد، ولی ارتباط بالینی چنین یافته هایی نامعلوم است. هدف: تعیین میزان درگیری مغزاستخوان در این بیماران و ارتباط آن با یافته های بالینی و آسیب شناسی تومور. مواد و روش ها: از ابتدای سال 1387 لغایت فروردین 1388، 43 بیمار دچار سرطان مری، مراجعه کننده به بیمارستان قائم و امید مشهدکه کاندید جراحی ترانس توراسیک بودند را انتخاب نموده(بدون دریافت درمان های نئواجوانت)، نمونه مغز استخوان دنده آنها با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین(h&e;) برای شناسایی سلول های بدخیم و ایمونوهیستوشیمی سیتوکراتین برای تشخیص سلول های میکرومتاستاتیک بررسی کردیم. نتایج با مشخصات هیستوآسیب شناسی تومور اولیه از نظر مرحله t، مرحله n، طول درگیری، تمایز تومور و مشخصات فردی بیمار نظیر سن و جنس مقایسه شدند. نتایج: متوسط سن بیماران 9/60 سال (70-51 سال) و نسبت مرد به زن9/2 بود. 38 بیمار (4/88%) دچار کارسینوم سلول سنگفرشی و 5 بیمار (6/11%) دچار آدنوکارسینوم مری بودند. در 9 مورد (9/20%) رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و در 13 مورد (2/30%) نتیجه رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی مثبت بود. از نظر آماری ارتباطی بین نوع آسیب شناسی و مرحله t با مثبت شدگی رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و ایمونوهیستوشیمی سیتوکراتین بدست نیامد(277/0=p ، 153/0=p) و (221/0=p ، 097/0=p). در مقابل ارتباط کاملاً معنی دار بین میزان درگیری مغز استخوان با میزان درگیری غدد لنفاوی مدیاست و درجه تمایز تومور وجود داشت(008/0=p ، 001/0=p) و(002/0=p ،001/0=p) نتیجه گیری: براساس مطالعه ما، درگیری مغز استخوان حاصل از دنده مبتلایان به سرطان مری با درجه تمایز و مرحله n بیماران مرتبط بود ولی با سایر خصوصیات بالینی آسیب شناسی این سرطان ارتباط آماری نداشت. بنابراین، ابتلای مغز استخوان در بیماران منطقه جغرافیایی ما اندک است.