اثربخشی آموزش به شیوه رویکرد هیجان مدار بر میل زناشویی زوجین
چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش به شیوه رویکرد هیجان مدار بر افزایش میزان میل زناشویی زوجین بود. روش کار: این پژوهش به روش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل است. جامعه ی آماری، کلیه ی زوجین شهر بندرعباس می باشد. نمونه ی پژوهش شامل 20 زوج در گروه آزمایش و 20 زوج در گروه کنترل است که از بین 97 زوجی که از میان 185 زوج ثبت نام کننده، نمره پایینی در پرسشنامه مؤلفه های عشق اخذ کرده بودند، با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب گردیدند. پرسش نامه عشق مثلثی یا مؤلفه های عشق (استرنبرگ) به همراه اطلاعات دموگرافی آزمودنی ها جهت گردآوری داده ها استفاده گردید. داده ها با استفاده از آزمونهای آماری تحلیل کوواریانس و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نویسنده مسئول: محمد باغبان باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت مرودشت - ایران تلفن: 9191045205 98+ پست الکترونیکی: ya.raoof@yahoo.com نتایج: یافته ها حاکی بر آن است که تمرکز بر هیجانات و سبک های دلبستگی می تواند میل زناشویی را تغییر دهد و آموزش به شیوه رویکرد هیجان مدار بر افزایش میزان میل زناشویی زن و مرد اثر مثبت و معنی دار دارد (00005/0p<). نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهد که با ایجاد سبک دلبستگی ایمن و مشخص کردن هیجانات اولیه و ثانویه در یک فرآیند آموزشی در کنار کم رنگ نمودن تعاملات منفی، می توان میل زناشویی زوجین را افزایش داد