مقایسه ویژگی شخصیتی توافق پذیری (سازگاری) و سلامت معنوی معتادان مقیم در مراکز اجتماع درمان مدار و معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون اهواز
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه ویژگی شخصیتی توافق پذیری (سازگاری) و سلامت معنوی در معتادان مقیم در مرکز اجتماع درمان مدار (tc) و معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون در سال 90-91 شهر اهواز می باشد. روش کار: این پژوهش از نوع علی مقایسه ای بود و جامعه پژوهش شامل بیماران مراجعه کننده به درمانگاههای سرپایی و معتادین مقیم مراکز شبانه روزی بهزیستی می باشد که از روش نمونه گیری چند مرحله ای برای انتخاب نمونه استفاده شد. برای این منظور به مراکز تحت پوشش بهزیستی و کلینیک های روان شناسی مراجعه گردید و از میان مراکز اجتماع درمان مدار (tc) تحت پوشش بهزیستی، 1 مرکز و از میان 10 کلینیک درمان سرپایی اعتیاد، 5 کلینیک از طریق نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شد و در مجموع 100 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه شخصیتی نئو (مقیاس سازگاری) و پرسش نامه سلامت معنوی الیسون و پالوتزین می باشد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس چند راهه (manova) استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود دارد، به طوری که میانگین امتیازات اعضای انجمن معتادان مقیم در مرکز اجتماع درمان مدار (tc) در مؤلفه سازگاری و سلامت معنوی به طور معنی داری (0001/0p<) بالاتر از میانگین امتیازات معتادان تحت درمان نگهدارنده با متادون است. نتیجه گیری: حضور معتادان در مرکز اجتماع درمان مدار (tc) منجر به افزایش امیدواری و سرزندگی نسبت به درمان نگهدارنده با متادون می شود. بنابراین، به دلیل حضور فعالانه این افراد در مراکز اجتماع درمان مدار، میزان سلامت معنوی و توافق پذیری (سازگاری) این افراد تغییرات مثبت بیشتری می کند و انگیزه ترک بدون بازگشت برای آنان هموارتر و میسرتر می شود.