الگوی آنتی بیوگرام عوامل باکتریال ایجادکننده باکترمی در کودکان بستری در بیمارستان کودکان بندرعباس در سال ۱۳۸۶
چکیده
مقدمه: یکی از عوامل مهم و شایع مرگ و میر در مراکز پزشکی اطفال باکترمی است که به وسیله انواع مختلفی از باکتریها ایجاد می شود. با توجه به تفاوت سویه های پاتوژن در مناطق مختلف و افزایش مقاومت باکتریها نسبت به آنتی بیوتیک ها، بررسی حساسیت آنتی بیوتیکی باکتریهای شایع در هر منطقه ضروری می باشد. هدف از انجام این مطالعه، آگاهی از باکتریهای شایع باکترمی و الگوی آنتی بیوگرام آنها در کودکان بستری در بیمارستان کودکان بندرعباس می باشد. روش کار: در این مطالعه توصیفی – مقطعی، از میان 1919 کودک که در سال 1386 با احتمال باکترمی در بیمارستان کودکان بندرعباس بستری شده بودند، داده های مورد نیاز شامل اطلاعات جمعیت شناسی، باکتری ایزوله شده، نتایج آزمایش آنتی بیوگرام، تعداد لکوسیت ها و نتیجه آزمایش esr و cpr کودکانی که آزمایش کشت خون آنها مثبت شده بود، جمع آوری و توسط نرم افزار آماری spss 13 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: میزان شیوع باکترمی در کودکان %6.46 با مرگ ومیر %13.73 بود. باکتریهای گرم مثبت بیشترین فراوانی (%78.2) را داشتند. شایعترین عوامل جدا شده به ترتیب استافیلوکوک های کواگولاز منفی (%70.16)، کلبسیلا (%13.70)، استافیلوکوک آرئوس (%9.25) و اشرشیاکولی (%6.45) بودند. استافیلوکوک کواگولاز منفی بیشترین حساسیت آنتی بیوتیکی را نسبت به آمیکاسین (%90.67) و سیپروفلوکسازین (%81.16) داشت. استافیلوکوک آرئوس نسبت به سفوتاکسیم و سفالکسین %100حساس بود. سیپروفلوکسازین وآمیکاسین دو آنتی بیوتیک کاملا موثر بر روی سویه های کلبسیلا و اشریشا کولی بودند. نتیجه گیری: با توجه به میزان بالای مرگ و میر ناشی از باکترمی، ضروری است به منظور تجویز رژیم درمانی موثر، نسبت به شناسایی عوامل پاتوژن و الگوی آنتی بیوگرام آنها بیشتر توجه شود.