ارتباط ژنهای ureab, vaca, caga باکتری هلیکوباکترپیلوری با بیماریهای زخم دار و بدون زخم معده
چکیده
مقدمه: علیرغم آلودگی بیش از نیمی از مردم دنیا به هلیکوباکترپیلوری، اما تنها در عده کمی از بیماران، منجر به پیامدهای کلینیکی بارزی مانند گاستریت، زخم یا سرطان معده می شود. بنظر می رسد که هم عوامل مربوط به ویژگی های ویرولانس و هم عوامل میزبانی می توانند در ایجاد این پیامدها دخیل باشند. روش کار: در این مطالعه مورد-شاهد، ارتباط ژنهای بیماریزای vaca, ureab و caga در هلیکوباکترپیلوری با حالتهای متفاوت اختلالات معده ای، واکنش زنجیره ای پلیمر بر روی ارگانیسم های هلیکوباکترپیلوری جدا شده از نمونه های بیوپسی معده 35 بیمار دارای زخم به عنوان مورد و 35 بیمار به عنوان گروه شاهد مراجعه کننده به بخش آندوسکوپی بیمارستان نمازی شیراز واکنش زنجیره ای پلیمراز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج با استفاده از نرم افزار spss و آزمون دقیق فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: تفاوت بین دو گروه مورد مطالعه، تنها در مورد ژن vaca از نظر آماری معنی دار بود (p<0.05) با بررسی ژنوم سوشهای جدا شده از بیماران بر اساس سه ژن مورد مطالعه، هشت ژنوتیپ مختلف شناسایی گردید. شیوع ژنوتیپ caga+ vaca+ ureab+ در بیماران دارای زخم معده نسبت به بیماران فاقد زخم بصورت معنی داری بیشتر بود (p<0.05). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، تصور می شود که در جمعیت مورد بررسی، آلودگی با سوش هلیکوباکترپیلوری دارای ژنوتیپ caga+ vaca+ ureab+ ممکن است خطر ایجاد بیماری زخم معده را افزایش دهد.