اضطراب و افسردگی پس از بستری بیماران در بخش قلب، بررسی شیوع وضعیت درمانی و ارجاع، بیمارستان طالقانی سال (۱۳۸۲)
چکیده
مقدمه: همراهی شایعی میان اختلالات روانپزشکی و مشکلات قلبی وجود دارد. اداره صحیح این اختلالات می تواند موجب بهبودی سیر بیماری قلبی و ارتقا کیفیت زندگی بیماران و از طرف دیگر باعث کاهش هزینه های درمانی آنان گردد. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت موجود از نظر فراوانی اضطراب و افسردگی و همچنین بررسی سرنوشت درمانی بیماران پس از بستری در بخش قلب انجام شده است. روش کار: در این پژوهش مقطعی 50 بیمار بستری در بخش قلب بیمارستان طالقانی در سه بررسی مقطعی متوالی با آزمون اضطراب و افسردگی بیمارستانی مورد ارزیابی قرار گرفتند. مصرف داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی همچنین درخواست مشاوره روانپزشکی جهت این بیماران مورد بررسی قرار گرفت. نتایج با استفاده از آمار توصیفی ارائه شد. نتایج: نتایج غربالگری انجام شده در 50 بیمار شیوع علائم افسردگی را 72% و شیوع علائم اضطرابی را 90% نشان داده است. 30% از بیماران داروهای ضد اضطرابی و 14% داروهای ضد افسردگی دریافت می کردند. از مجموع 36 بیمار افسرده تنها 6 نفر داروی ضد افسردگی سه حلقه ای دریافت می کردند، در حالی که 14 نفر از این بیماران تحت درمان با داروهای بنزودیازبینی بودند. مشاوره روانپزشکی تنها در یک بیمار درخواست شده بود. نتیجه گیری: این پژوهش به شیوع بالای افسردگی و اضطراب در بیماران قلبی تاکید دارد، آگاهی دادن و توجه به مشکلات روانپزشکی همراه ضروری به نظر می رسد. عنایت به تشخیص افسردگی و درمان های دارویی مناسب تر در این بیماران مورد تاکید است. بین بخشی می تواند باعث افزایش کیفیت درمان این بیماران گردد.