بررسی فاصله گذاری بین بارداری و سرانجام بارداری در خانم های مراجعه کننده به زایشگاههای بندرعباس در سال ۸۱–۱۳۸۰
چکیده
مقدمه: فاصله گذاری مناسب بین فرزندان باعث افزایش سلامت مادر می گردد و او را قادر می سازد تا زمانی باردار شود که آمادگی لازم را دارا باشد. هدف این مطالعه بررسی فاصله بارداری و سرانجام بارداری در خانمهای مراجعه کننده به زایشگاههای بندرعباس می باشد. روش کار: در این مطالعه مقطعی 1093 زن حامله تک قلو که سابقه زایمان قبلی داشتند و جهت زایمان به زایشگاههای شهر بندرعباس مراجعه کرده اند بطور تصادفی انتخاب و از نظر مراقبتهای دوران بارداری، سقط، پره اکلامپسی، خونریزی اواخر بارداری، زایمان پیش از موعد، نوع زایمان، مرده زایی و وزن کم زمان تولد مورد بررسی قرار گرفتند. سپس نتایج با استفاده از آزمونهای کای اسکوئر و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: بررسی انجام شده نشان می دهد که فاصله کوتاه بین بارداری (کمتر از 12 ماه) و طولانی (بیشتر از 60 ماه) به ترتیب 13.8 درصد و 32.1 درصد بود. بیشترین نمونه ها در فواصل بارداری کمتر از 12 ماه (39.7 درصد) در گروه سنی 25–21 سال و بیشترین نمونه ها در فاصله بارداری بیش از 60 ماه (36.8 درصد) در گروه سنی 30–26 سال مشاهده گردید. در این مطالعه فقط بین سن و فاصله بین بارداری ارتباط معنی داری دیده شد (p<0.05). در بین افرادی که برای مراقبتهای دوران بارداری مراجعه نداشتند (30.77 درصد) یعنی بیشترین میزان مربوط به فاصله بارداری 48–37 ماه بود. نتیجه گیری: در زنان با فاصله بارداری کمتر از 12 ماه میزان پلاسنتا پرویا، مرده زایی، زایمان پیش از موعد و وزن کم زمان تولد بیشتر بود و در زنان با فاصله بارداری بیشتر از 60 ماه خطر پره اکلامپسی افزایش داشت. فاصله کوتاه بین بارداری (کمتر از 12 ماه) و طولانی (بیشتر از 60 ماه) همراه با افزایش خطر برای مادر و جنین می باشد.