بررسی شیوع اکسیور در مهد کودک های شهر اصفهان با استفاده از روش گراهام در سال ۱۳۸۱
چکیده
مقدمه: اکسیوریازیس از بیماریهای کرمی انگلی شایع در همه گروههای سنی بویژه کودکان است. مهمترین علامت بیماری خارش شبانه مقعد می باشد و علایم دیگر شامل بی خوابی، شب ادراری، بی اشتهایی، ناراحتی های گوارشی، دندان قروچه و افت تحصیلی است. هدف از این مطالعه بررسی میزان آلودگی به این انگل در بین کودکان مهدهای کودک شهر اصفهان بوده است. روش کار: در این مطالعه توصیفی پس از تعیین تعداد نمونه کلیه مناطق شهر اصفهان به 13 منطقه تقسیم و با استفاده از نمونه گیری طبقه ای، 261 کودک بطور تصادفی انتخاب شدند. پس از آموزش والدین آنها با نمونه برداری با روش گراهام، نمونه های مورد نیاز توسط والدین آنها با نمونه برداری با روش گراهام، نمونه های مورد نیاز توسط والدین جمع آوری و سپس مورد آزمایش و بررسی میکروسکوپی قرار گرفتند. نتایج با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: در مجموع 133 نمونه از 13 مهدکودک شهر جمع آوری شد که تنها 6 (2.38%) مورد آلودگی به اکسیور مشاهده شد از موارد آلوده 4 نفر پسر و 2 نفر دختر بودند. آلودگی تنها در 3 مهد کودک مشاهده شد.نتیجه گیری: در مجموع از موارد مشاهده شده 2.38% آلودگی به اکسیور وجود داشت که این میزان در مقایسه با مطالعات دیگر در ایران کمترین میزان مشاهده شده است. این موضوع نشان دهنده پایین بودن آلودگی به اکسیور در بین مهدهای کودک شهر اصفهان می باشد