بررسی اندازه زاویه کمری ـ خاجی در مراجعه کنندگان به درمانگاه ارتوپدی بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) شهر تهران
چکیده
زمینه و هدف: کمردرد یکی از مشکلات شایعی است که معضلات و محدودیتهای قابل توجهی را برای فرد و جامعه به همراه دارد. اندازهگیری انحنای مهرههای کمری در بررسی کمردرد میتواند مفید باشد که یکی از این موارد، اندازه زاویه کمری- خاجی میباشد؛ این در حالی است که هنوز بهطورکامل اندازه مقادیر نرمال این زاویه در جمعیت عادی و سالم مشخص نشده است. بنابراین با توجه به شیوع بالای کمردرد در جمعیت ایرانی و همچنین عدم انجام مطالعات کافی در زمینه تعیین اندازه زاویه کمری- خاجی به عنوان یک عامل زمینه ساز در بروز کمردرد در جامعه ایرانی، این مطالعه با هدف بررسی اندازه این زاویه در افراد انجام گرفت . روش بررسی: این مطالعه به روش مقطعی( cross-sectional ) و بر روی مراجعهکنندگان به درمانگاه ارتوپدی بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) شهر تهران انجام گرفت. نمونهگیری به روش غیراحتمالی( non-probability ) و آسان( convenience ) انجام شد. در نهایت 130 نفر که دارای معیارهای مطالعه بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. برای این منظور فرم جمع آوری اطلاعات( check list ) شامل مشخصات دموگرافیک همچون سن و جنس در مورد کلیه افراد مراجعهکننده تکمیل میگردید. به منظور ارزیابی زاویه کمری ـ خاجی( lumbosacral angle ) از تمامی افراد در زمان مراجعه رادیوگرافی ایستاده جانبی( standing lateral ) ناحیه کمری ـ خاجی بعمل میآمد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از مجموع 130 فرد مورد مطالعه، 70 نفر زن و 60 نفر مرد بودند. میانگین کلی زاویه کمری ـ خاجی برابر(47/0= sd ) ˚ 77/13 بدست آمد. میانگین این زاویه در مردان(8/1= sd ) ˚ 84/13 و در زنان(6/0= sd ) ˚ 17/13 بود که این اختلاف از نظر آماری معنیدار نبود(05/0< p ). همچنین همبستگی آماری معنیداری بین سن افراد با اندازه زاویه کمری ـ خاجی بدست آمد(025/0= p ). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان میدهد که اندازه زاویه کمری- خاجی در جمعیت ایرانی ˚ 14- 12 می باشد. انجام مطالعات بیش تر بر روی اندازه زاویه این مفصل در جامعه ایرانی و بویژه بررسی دقیق ارتباط مقادیر این زاویه با بروز مشکلاتی همچون کمردرد که در جامعه ما از شیوع بالایی برخوردار است، ضروری به نظر می رسد