پرولاپس امنتوم از واژن به دنبال زایمان طبیعی بعد سزارین یک جنین مرده: گزارش مورد

فاطمه فاطمه تارا، fatemeh tara associate professor, department of obstetrics and gynecology, women's health research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) عطیه عطیه محمدزاده وطنچی، atieh mohammadzadeh vatanchi assistant professor, department of obstetrics and gynecology, women's health research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) صدیقه صدیقه آیتی، sedigheh ayati professor, department of obstetrics and gynecology, women's health research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.استاد گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) مرضیه مرضیه لطفعلی زاده، marzieh lotfalizadeh associate professor, department of obstetrics and gynecology, women's health research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran.دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: اولین و متحمل­ترین علامت پارگی رحم، الگوی غیر اطمینان بخش ضربان قلب جنین است که می­تواند باعث مرگ جنین شود. در موارد مرگ جنین داخل رحمی امکان تشخیص زودرس پارگی رحم بر اساس الگوی قلب جنین امکان پذیر نیست. در این مطالعه یک مورد نادر خروج امنتوم از واژن به دنبال زایمان طبیعی بعد سزارین یک جنین مرده گزارش شد. معرفی بیمار: زن 31 ساله g2l1 با سن حاملگی 38 هفته با شکایت درد زایمانی به اورژانس زایشگاه یکی از بیمارستان­های آموزشی زنان مشهد مراجعه کرد. در بدو مراجعه به اورژانس، قلب جنین سمع نشد. انقباضات خود به خودی مادر برای پیشرفت زایمانی مناسب بود. با توجه به کاهش انقباضات مؤثر، اکسی توسین تجویز شد و در نهایت با توجه به توقف نزول و مرگ جنین و عدم رضایت مادر به سزارین، زایمان با وکیوم انجام شد. قبل از بررسی محل انسزیون سزارین امنتوم داخل واژن لمس شد. بیمار با تشخیص پارگی رحم منتقل اتاق عمل شد. لاپاراتومی با انسزیون فان اشتیل در محل اسکار قبلی انجام شد که پارگی رحم در محل اسکار قبلی با گسترش به سگمان تحتانی مشهود بود که ترمیم شد. نتیجه­گیری: در زایمان­هایی که مرگ داخل رحمی اتفاق افتاده است با توجه به عدم دسترسی به قلب جنین به عنوان علامت خطر پارگی رحم توجه به سیر لیبر اهمیت ویژه­ای دارد و در صورت کاهش انقباضات زایمانی و یا عدم نزول سر بخصوص در فاز فعال زایمانی باید از تجویز اکسی توسین خودداری کرده و اقدام به عمل جراحی کرد.