مقاله

روش زایمان و پیامدهای مادری در زنان مراجعه کننده به بیمارستان های شهر سنندج ۱۳۹۲

چکیده

مقدمه: اگرچه عوارض پس از زایمان طبیعی و سزارین شناخته شده است، اما تصمیم در مورد بهترین نوع زایمان (واژینال در برابر سزارین) هنوز از طرف متخصصین و از نظر تجارب زنان زایمان کرده اختلاف نظر دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی روش زایمان و پیامدهای مادری آن در بیمارستان­های شهر سنندج انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی از اردیبهشت 1391 لغایت اردیبهشت سال 1392 بر روی 5984 نفر از زنان مراجعه کننده جهت انجام زایمان به بخش زایمان بیمارستان­های شهر سنندج انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته و شامل سه بخش بود: بخش اول شامل مشخصات فردی واحدهای پژوهش، بخش دوم در ارتباط با مشکلات همراه با حاملگی فعلی و بخش سوم شامل روش زایمان و پیامدهای مادری زایمان تا زمان ترخیص (خونریزی، پارگی پرینه، پارگی سرویکس، چسبندگی غیرطبیعی جفت، دریافت آنتی بیوتیک، ترانسفوزیون خون، هیسترکتومی، بستری در icu و مرگ مادری) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss(نسخه 20) و آزمون های کای دو و مدل رگرسیون لجستیگ چندگانه انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی­دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در مجموع در طول مطالعه 5984 زایمان در بیمارستان­های شهر سنندج انجام شده بود که از این تعداد 3460 زایمان (82/57%) به صورت واژینال و 2524 زایمان (18/42%) به روش سزارین انجام شده بود. بین روش زایمان و پیامدهای زایمان مانند خونریزی شدید، پارگی سرویکس، استفاده از آنتی بیوتیک و بستری شدن در بخش icu ارتباط آماری معنی­داری مشاهده شد (001/0=p). نتیجه گیری: در مطالعه حاضر عوارضی مانند خونریزی، پارگی پرینه، پارگی سرویکس، بستری شدن در icu در زایمان واژینال + اپی­زیاتومی بیشتر از سزارین بود.

اسناد مشابه