روند درمانی و تظاهرات بالینی حاملگی نابجای لولهای در بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه (۹۰-۱۳۸۶)
انیس الدوله انیس الدوله نانکلی، anisodoleh nankali assistant professor, department of obstetrics and gynecology, maternity research center, school of medicine, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (kermanshah university of medical sciences) نوشین نوشین شیرزادی، nooshin shirzadi general physician, school of medicine, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (kermanshah university of medical sciences) منصور منصور رضایی، mansoor rezaei assistant professor, department of biostatistics, school of health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.استادیار گروه آمار حیاتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (kermanshah university of medical sciences) سارا سارا دائی چین، sara daeichin b.sc. student of midwifery, student research committee, school of nursing and midwifery, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.کارشناس مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (kermanshah university of medical sciences)
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
مقدمه: حاملگی نابجا، 2/1 تا 4/1 درصد کل بارداری ها را شامل میشود و یکی از علل مرگ مادران در سه ماهه اول بارداری میباشد که میزان ابتلاء به آن رو به افزایش است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییر در روند درمانی و تظاهرات بالینی حاملگی نابجای لوله ای انجام شد. روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی طی سال های 90-1386 بر روی زنان با حاملگی نابجای لولهای در مرکز آموزشی درمانی امام رضا (ع) شهرکرمانشاه انجام شد. اطلاعات فردی و متغیرهای لازم از قبیل سن مادر، سن بارداری، گراویدیتی و پاریتی، در فرم های جمع آوری داده ها ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss (نسخه 16) و آزمون های کای دو، کولموگروف-اسمیرنوف، آنالیز واریانس و کروسکال والیس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: بیشترین فراوانی حاملگی نابجا در گروه سنی 30-26 سال و در سال 1390 (29%) و کمترین میزان آن در سال 1386 (5/15%) بود. تعداد 228 نفر (57%) از بیماران مولتی پار و میانگین سن بارداری 72/2±52/6 هفته بود. شایع ترین تظاهرات بالینی به ترتیب درد شکم (0/74%)، خونریزی، آمنوره و شوک بود. تغییرات نوع درمان و خونریزی طی 5 سال از نظر آماری معنی دار بود (01/0>p). شایع ترین محل حاملگی نابجا در آمپول لوله (0/50%) بود و 227 نفر (8/56%) به روش جراحی درمان شدند که شایع ترین تکنیک جراحی، سالپنژکتومی (8/75%) بود. درمان دارویی در 1/49% بیماران با پروتکل تک دوز متوتروکسات انجام شد. نتیجه گیری: تعداد موارد حاملگی نابجا در طول سال های مطالعه روندی صعودی داشت و شایع ترین تظاهر بالینی درد شکم و سپس خونریزی واژینال بود. روند درمان به سمت افزایش استفاده از دارو و کاهش درمان جراحی پیش رفته است.