ارتباط فعالیت فیزیکی متوسط با الگو و نشانه های قاعدگی مستخدمین زن بیمارستان های زاهدان

شهین دخت شهین دخت نوابی ریگی، shahindokht navvabi rigi lecturer of midwifery education, pregnancy health research center and health promotion research center, faculty of nursing and midwifery, zahedan university of medical sciences, zahedan, iran.مربی گروه آموزش مامایی، مرکز تحقیقات سلامت بارداری و مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. فتیحه فتیحه کرمان ساروی، fatiheh kerman saravi lecturer of nursing education, faculty of nursing and midwifery, zahedan university of medical sciences, zahedan, iran.مربی، گروه آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) شهلا شهلا شفیعی، shahla shafiee assistant professor, department of nutrition, faculty of nursing and midwifery, zahedan university of medical sciences, zahedan, iran.استادیار گروه تغذیه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) زهرا زهرا علیمرادی، zahra alimoradi b.sc. of midwifery, students’ scientific research center, zahedan university of medical sciences, zahedan, iran.کارشناس مامایی، مرکز پ‍ژوهش های علمی دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: تعامل میان فعالیت فیزیکی و دوره قاعدگی در نتایج تحقیقات پیشین انجام شده در کل جهان دارای ابهام است. از سوی دیگر بدون تردید برخی زنان از فشارها و دردهای مربوط به دوره قاعدگی رنج می برند، بنابراین رابطه بین قاعدگی و فعالیت باید مورد بررسی دقیق تر قرار گیرد. مطالعه حاضر با هدف سنجش ارتباط فعالیت فیزیکی با وی‍ژگی های (الگو و نشانه ها) قاعدگی انجام شد. روش­کار: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی - تحلیلی از نوع مقطعی است که پس از اخذ رضایت بر روی 91 نفر از جامعه پرسنل خدماتی زن سه بیمارستان تحت پوشش علوم پزشکی شهر زاهدان طی سال 89-90 انجام شد. همه افراد به صورت سرشماری با داشتن شرایط ورود و شرایط خروج از مطالعه نمونه گیری شدند. در این پژوهش فعالیت فیزیکی آزمودنی ها در ابتدا بر حسب شدت فعالیت به انواع سبک، متوسط و سنگین (برگرفته از پرسشنامه بین المللی) بر اساس هزینه انرژی بر حسب متابولیک اکی والانت (met) طبقه بندی و سپس افراد بر اساس فعالیت متوسط (9/5-3 mets) همسان شدند و تعداد هر mets ضربدر تعداد ساعات در هفته شد و کل فعالیت فیزیکی هفتگی (twa) به دست آمد و سپس ارتباط آن با الگوی قاعدگی سنجیده شد، فرم الگوی قاعدگی شامل میانگین روزهای خونریزی، طول سیکل قاعدگی، نظم قاعدگی و حجم خونریزی و سنجش علائم و نشانه قاعدگی و فرم یادآور فعالیت فیزیکی هفت روزه به طریق مصاحبه تکمیل شد. آنالیز داده ها بر اساس آمار همبستگی پیرسون و اسپیرمن و رگرسیون مدل خطی با نرم افزار آماری spss (نسخه 15) مورد بررسی قرار گرفتند. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته­ها: میانگین سنی زنان 10/8 ± 74/38 سال با حداکثر 40 سال و حداقل 37 بود. فعالیت فیزیکی کارکنان بیمارستان در سطح متوسط بود. بین شدت متوسط فعالیت فیزیکی بر روی الگوی قاعدگی تنها در علائم و نشانه های قاعدگی ارتباط معکوسی مشاهده شد (045/0=p). اکثر افراد شدت علائم را در حد بدون تجربه علائم و تجربه کم گزارش کردند. بر اساس مدل خطی رگرسیون متغیر پیش بینی کننده شدت فعالیت فیزیکی متوسط بر علائم قاعدگی تأثیرگذار بود و در نهایت میانگین نمره 61/23 از 64 نمره با فاصله اطمینان 95 درصد (33/27-26/23) بود. نتیجه­گیری: شدت فعالیت متوسط فیزیکی نه تنها تغییر قابل ملاحظه ای بر میزان خونریزی، طول سیکل قاعدگی و نظم قاعدگی ندارد، بلکه شدت علائم و نشانه های ناراحت کننده قاعدگی را کاهش می دهد. بنابراین فعالیت متوسط فیزیکی تأثیر مثبتی بر زنان دارد.