بررسی مورفولوژی و ایمونوهیستوشیمیایی تومورهای استرومایی لوله گوارش و ارزش بروز c-kit در تشخیص هیستومورفولوژیک آنها
چکیده
زمینه و هدف: تومورهای استرومایی دستگاه گوارش، شایع ترین نئوپلاسم های مزانشیمی دستگاه گوارش می باشند. آنها با بروز c-kit شناخته می شوند که از نظر تشخیص و درمان مهم است. هدف مطالعه حاضر، بررسی نماهای مورفولوژیک و ایمونوهیستوشیمیایی تومورهای استرومایی لوله گوارش و ارزش بروز c-kit در آنها است. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی است و از روش آسان برای نمونه گیری استفاده شده است. بایگانی آزمایشگاه پاتولوژی سازمان انتقال خون، بین آوریل 2005-2002 مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات کلینیکی بیمارانی که نمونه آنها تحت عنوان gist(gastrointestinal stromal tumor) جهت بررسی c-kit ارجاع شده بود، لیست گردید. لامهای h&e;(haematoxylin and eosin) و ihc(immunohistochemistry) مربوطه، مورد بررسی قرار گرفت و یافته ها، ثبت و نتایج با نرم افزار (version 10)spss آنالیز شدند. یافته ها: کلید اصلی اثبات تشخیص gist، مثبت بودن برای c-kit است. از بین 31 مورد ارجاعی، فقط 22 مورد gist بودند. از این موارد، 12 مورد، مرد و 10 مورد، زن بودند. میانگین سنی، 51 سال بود. شایع ترین محل تومور، معده(12 مورد) و بعد از آن، روده باریک(9 مورد) و کولون(1 مورد) بود. محدوده اندازه تومورها 15-5/2 سانتی متر بود. 7/72% از تومورها، هیپرسلولار بودند. 31% تومورها، نوع خوش خیم سلول دوکی، 23%، نوع بدخیم سلول دوکی، 23%، نوع خوش خیم اپیتلیویید و 23% تومورها، از نوع بدخیم اپیتلیویید بودند. تهاجم مخاطی و نکروز به ترتیب در 7/22% و 27% از تومورها وجود داشت. 8/72% از تومورها، فعالیت میتوزی بیش از(high power field)hpf 50/5 داشتند. سایر مارکرهای ihc مثبت شامل vimentin(1/63%)، desmin(6/13%)، smooth muscle actin(7/22%)، s-100 protein(7/22%) و cd34(6/63%) بود. نتیجه گیری: به علت نقش اصلی c-kit در پاتوژنز gist، بیان c-kit یک یافته مهم برای تشخیص و درمان است. بنابراین تومورهای مزانشیمی که از لحاظ c-kit منفی هستند، خصوصاً با وجود دستجات سلولهای دوکی دلالت بر انواع دیگر تومورها مثل لیومیوما، شوانوما و ... دارند که تقسیم بندی آنها باید براساس سایر نشانگرهای ihc صورت گیرد. پیگیری طولانی مدت همه بیماران توصیه می شود.