تغییرات ریزسختی مینای دندان شیری متعاقب کاربرد خمیردندان‏های کرست و پونه کودکان (مطالعه آزمایشگاهی)

سیدابراهیم سیدابراهیم جباری فر، sayedebrahim jabarifar associate professor of pediatric dentistry, dental research center of professor torabinejad and dental school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدانشیار دندانپزشکی کودکان، مرکز تحقیقات علوم دندانپزشکی پروفسور ترابی نژاد و دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شادی آفرین شادی آفرین صلواتی، shadiafarin salavati specialist in pediatric dentistryمتخصص دندانپزشکی کودکانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (isfahan university of medical sciences) کاظم کاظم خسروی، kazem khosravi professor of operative dentistry, dental research center of professor torabinejad and dental school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranاستاد ترمیمی و زیبایی، مرکز تحقیقات علوم دندانپزشکی پروفسور ترابی نژاد و دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ناصر ناصر توکلی، naser tavakoli associate professor of pharmacy, medical school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدانشیار گروه داروسازی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (isfahan university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: خمیردندان‏های حاوی فلوراید تأثیر ضدپوسیدگی پذیرفته شده ای دارند، همچنین در عین حال عامل خطر بالقوه ای برای ایجاد فلوروزیس دندانی در کودکان کم سن و سال هستند. خمیردندان‏های با غلظت مناسب برای کودکان ایمن تر هستند. هدف از این مطالعه مقایسه تغییرات ریزسختی مینا متعاقب کاربرد خمیر دندان کرست ppm 1100 و کرست ppm 500 و پونه ppm 500 و پونه بدون فلوراید می‏باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی-آزمایشگاهی پنجاه و شش دندان ثنایای شیری توسط چسب اپوکسی در استوانه های مکعبی مانت گردیدند. در ابتدا ریزسختی اولیه در فواصل1500 و 1000 و 500 میکرومتری و اندازه گیری میانگین ریزسختی مینا به کمک دستگاه buhler بر اساس واحد ویکرز به طور اتفاقی به چهار گروه مساوی تقسیم شدند. سپس هر گروه تحت تأثیر محلول دمینرالیزاسیون و چرخه ph-cycling و سوسپانسیون‏های خمیردندان‏ها قرار گرفتند. مجدداً ریزسختی مینا بعد از دمینرالیزاسیون و بعد از در معرض سوسپانسیون‏های خمیردندان اندازه گیری شد. میانگین و انحراف معیار و درصد تغییرات ریزسختی با کمک نرم‏افزار spss و مقایسه آنها از طریق آزمون‏های paired t-test، anova و tukey انجام گردید. یافته ها: میانگین و انحراف معیار ریزسختی اولیه قبل از آزمایش 29±341 و میانگین و انحراف معیار نهائی ریزسختی مینا در گروه های خمیردندان کرست 1100 و کرست 500 و پونه 500 و پونه بدون فلوراید به ترتیب 6/5±258، 3/9±241، 6/7±248، 4/7±238 و متوسط درصد تغییرات ریزسختی مینا به ترتیب 4/45، 6/28، 4/35 و 7/23 بدست آمد. نتیجه گیری: متوسط درصد تغییرات ریزسختی خمیردندان های کرست ppm 500 و پونه ppm 500 تفاوت معنی داری نداشتند. تفاوت میانگین ریزسختی مینا بعد از کاربرد خمیردندان‏های کرست ppm 500 و پونه ppm 500 و پونه بدون فلوراید معنی‏دار نبود.