بررسی مقایسه ای تحلیل ریشه دندانهای پیشین فک بالا در بیماران با مالاکلوژن بعد عمودی، قبل و پس از درمان ارتودنسی ثابت
چکیده
مقدمه: تحلیل ریشه دندانهای پیشین فک بالا یک پدیده نسبتاً شایع در انتهای درمان ارتدنسی است. بنابراین شناسایی عوامل ایجاد کننده تحلیل ریشه به عنوان فاکتورهای خطر، امری لازم و ضروری است تا قبل از شروع درمان ارتودنسی، تمهیدات لازم جهت کاهش شدت عارضه و حتی پیشگیری از آن بعمل آید.هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای تحلیل ریشه دندانهای پیشین فک بالا در بیماران با مالاکلوژن بعد عمودی، قبل وپس از درمان ارتودنسی ثابت بود. مواد و روش ها: در طی این مطالعه مقطعی، اندازه تحلیل ریشه در دندانهای پیشین فک بالا در 100 بیمارکلاس یک با دامنه سنی 13 تا 18 سال (37 مورد نرمال بایت ،35 مورد دیپ بایت، 28 مورد اپنبایت) مورد ارزیابی قرار گرفت. اندازه گیری ها از طریق بررسی پرتونگاری موازی با شیوه long cone پیش و پس از درمان ارتدنسی ثابت و توسط برنامه فتوشاپ 7 صورت گرفت. سپس نتایج گروه ها بوسیله تست آماری t-test و one way anova و به دنبال آن تستهای mann-whitney و tukey آنالیز شدند. یافته ها: میزان تحلیل ریشه در دندانهای پیشین میانی در گروه دیپ بایت بیشتر از گروه نرمال (008/0p=) و میزان تحلیل در گروه نرمال بایت بیشتر از گروه اپنبایت بود ولی این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود (013/0p=). میزان تحلیل در دندانهای پیشین کناری در گروه دیپ بایت بیشتر از گروه اپنبایت (004/0p=) و گروه اپنبایت بیشتر از گروه نرمال بایت بود (006/0p=). نتیجه گیری: گروه دیپ بایت مقدار تحلیل ریشه بیشتری را هم در دندانهای پیشین میانی وهم کناری نسبت به سایر گروه ها نشان داد.