ارزیابی کلینیکی و رادیوگرافیکی ایمپلنت های یکپارچه (one-piece) ماکسیموس همراه با بارگذاری غیرفانکشنال فوری در جایگذاری دندانهای لترال بالا و ثنایای پایین

مهدی مهدی کدخدازاده، mahdi kadkhodazadeh assistant professor, dept of periodontics, dental school, hamedan university of medical sciences, hamedan, iranاستادیار گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان مهرداد مهرداد رادور، mehrdad radvar associate professor, dept of periodontics, school of dentistry and dental research center of mashhad, university of medical sciences, mashhad, iranدانشیار گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهدسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی همدان (hamadan university of medical sciences) امیر امیر معین تقوی، amir moeintaghavi associate professor, dept of periodontics, school of dentistry and dental research center of mashhad, university of medical sciences, mashhad, iranدانشیار گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهدسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) حمیدرضا حمیدرضا عرب، hamidreza arab associate professor, dept of periodontics, school of dentistry and dental research center of mashhad, university of medical sciences, mashhad, iranدانشیار گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهدسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) ناصر ناصر سرگلزایی، naser sargolzaei assistant professor, dept of periodontics, school of dentistry and dental research center of mashhad, university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهدسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences)

چکیده

مقدمه:ایمپلنتهای ماکسیموس (maximus) ایمپلنتهای یکپارچه و باریکی هستند که برای مواردی که محدودیت فضای مزیودیستالی وجود دارد عرضه شده اند. این مطالعه با هدف بررسی کلینیکی و رادیوگرافیک ایمپلنت های یکپارچه maximus با استفاده از بارگذاری غیر فانکشنال فوری در نواحی دندانهای لاترال فک بالا و اینسایزورهای فک پایین انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که مسائل اخلاقی آن مورد تائید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی مشهد قرار گرفته است، تعداد 21 ایمپلنت برای 12 بیمار (2 مرد و 10 زن) که در محدوده سنی 18 تا 42 سال بودند، استفاده شد. تمامی بیماران تا انتهای مطالعه تحت کنترل درآمدند. شاخص های کلینیکی و رادیوگرافیک در جلسات کنترل اندازه گیری و ثبت گردید و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. برای مقایسه بین جلسات کنترل از آزمونهای t-test و repeated measures anova در مورد مقایسه های چندگانه استفاده گردید. یافته ها: پس از گذشت یکسال هیچ یک از ایمپلنت ها از دست نرفتند و میانگین تحلیل استخوان 90/0± 06/1 میلی متر و میانگین عمق پاکت و شاخص پلاک بترتیب 3/0± 62/1 و 56/2± 57/14 بود. میانگین شاخص لثه ای در کنترل شش ماهه 36/0±21/0 و در کنترل یکساله صفر و میانگین شاخص خونریزی در کنترل شش ماهه 085/0±03/0 و در کنترل یکساله صفر بود. نتیجه گیری: با توجه به میزان موفقیت بسیار بالا و میزان تحلیل کم استخوان اطراف ایمپلنتهای maximus همراه با بارگذاری غیر فانکشنال فوری در طی یکسال بررسی این مطالعه به نظر می رسد استفاده از ایمپلنتهای با قطر کم برای نواحی بی دندانی که عرض استخوان کم و یا فضای مزیودیستالی کمی دارند درمانی مناسب باشد.