مقایسه سطح سرمی پروکلسیتونین در نوزادان مبتلا به سندروم زجر تنفسی ناشی از سپسیس، پنومونی و غشاء هیالن
هادی کاظمی، hadi kazemi mostafa khomeini hospital, shahed university of medical science, tehran, iranبیمارستان مصطفی خمینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد حسن راشکی، hasan rashki shefa neuro-science research center, khatam al-anibia hospital, tehran, iranمرکز تحقیقات علوم و اعصاب شفاء، بیمارستان خاتم الانبیاء مریم السادات سیدباقری، , maryam seyed bagheri shefa neuro-science research center, khatam al-anibia hospital, tehran, iranبیمارستان مصطفی خمینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد افشان شاه، afshan shah shefa neuro-science research center, khatam al-anibia hospital, tehran, iranمرکز تحقیقات علوم و اعصاب شفاء، بیمارستان خاتم الانبیاء داود یادگاری-نیا، davood yadegarynia infectious diseases and tropical medicine research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
چکیده
چکیده سابقه و هدف: سندروم زجر تنفسی یکی از شایع ترین شکایات دوره نوزادی است که مهم ترین علل آن سپسیس، پنومونی و بیماری غشاء هیالن می باشد. پروکلسیتونین پروتئینی است که میزان آن در عفونت حاد باکتریال افزایش می یابد، اما در بیماری غشاء هیالن مورد بحث می باشد. لذا هدف از این مطالعه، مقایسه سطح سرمی پروکلسیتونین در نوزادان مبتلا به بیماری غشاء هیالن، سپسیس و پنومونی مراجعه کننده به بیمارستان خاتم الانبیاء تهران بود. روش بررسی: این مطالعه مقطعی طی دو سال (1389-1387) بر روی 90 نوزاد نارس با سن حاملگی کمتر از 37 هفته در 3 گروه، شامل گروه اول 50 نوزاد با بیماری غشاء هیالن، گروه دوم 19 نوزاد با سپسیس و گروه سوم 18مورد با پنومونی، انجام شد. سطح سرمی پروکلسیتونین سرم با روش ایمونولومینومتریک اندازه گیری و از نظر کیفی (کمتر از 5/0 و یا بیشتر) و کمی تحلیل شد. یافته ها: سطح سرمی پروکلسیتونین در نوزادان مبتلا به بیماری غشاء هیالن 1/0 ± 19/0، در گروه سپسیس 6/0 ± 77/1 و در گروه پنومونی 7/0± 22/2 نانوگرم در میلی لیتر بود (01/0>p). از مجموع 49 نوزاد مبتلا به بیماری غشاء هیالن، 48 نوزاد (96%) سطح سرمی پروکلسیتونین کمتر از ng/ml 5/0 داشتند و یک نوزاد سطح سرمی بالاتر از ng/ml 2را نشان داد. نتیجه گیری: به نظر می رسد که سطح سرمی پروکلسیتونین می تواند در افتراق بیماری غشاء هیالن از سپسیس و پنومونی کمک کننده باشد
سابقه و هدف: سندروم زجر تنفسی یکی از شایعترین شکایات دوره نوزادی است که مهمترین علل آن سپسیس، پنومونی و بیماری غشاء هیالن میباشد. پروکلسیتونین پروتئینی است که میزان آن در عفونت حاد باکتریال افزایش مییابد، اما در بیماری غشاء هیالن مورد بحث میباشد. لذا هدف از این مطالعه، مقایس
مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهانرامین ایرانپور، دانشیار، گروه کودکان، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت کودکان، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران علیرضا صادق نیا، استادیار، گروه کودکان، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت کودکان، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مهران حصارکی، دستیار فوق تخصصی نوزادان، گروه کودکان، دانشکده ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مقدمه: اگر چه ایجاد فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی (nasal continuous positive airway pressure یا ncpap) در درمان نوزادان مبتلا به سندروم زجر تنفسی یک روش غیر تهاجمی و مؤثر است، اما بعضی عوارض مثل آسیب به تیغه ی بینی و عدم تحمل تجهیزات لازم برای برقراری این روش در نوزادان
مقدمه: اگر چه ایجاد فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی (Nasal continuous positive airway pressure یا NCPAP) در درمان نوزادان مبتلا به سندروم زجر تنفسی یک روش غیر تهاجمیو مؤثر است، اما بعضی عوارض مثل آسیب به تیغهی بینی و عدم تحمل تجهیزات لازم برای برقراری این روش در نوزادان
زمینه و هدف: جهت کنترل عوارض در نوزادان مبتلا به سندرم زجر تنفسی، سورفاکتانت و داروهای کمکی مانند بودزوناید مورد استفاده قرار میگیرند تا واکنش های التهابی مجاری هوایی را کاهش دهند. هدف از این بررسی تاثیر تجویز داخل تراشه ای سوروانتا، و سوروانتا + بودزوناید در نوزادان نارس مبتلا ب
مقدمه: صرع یکی از بیماریهای شایع و مزمن عصبی در کودکان با شیوع 5 درصد در کودکان ایرانی است که نسبت به میانگین شیوع در سایر کشورها بالاتر میباشد. مطالعات مختلفی در زمینه نقش عناصر کمیاب در سرم در پاتوژنز بیماری صرع انجا م شده ولی همچنان اطلاعات کمی در خصوص نقش روی و میزان سطح سر
800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 زمینه و هدف: بیلیروبین تمایل به فسفولیپیدهای غشای سلولی دارد، از مهمترین آنها رسپتور N-Methyl-D-Aspartate میباشد منیزیم از مهمترین مهارکنندگان این رسپتور میباشد. هدف از این مطالعه مقایسه میزان